Προσέγγιση της ψυχής του Πόντου

Παρουσιάστηκε  το βιβλίο του Γ.Καλπούζου "σέρρα",η ψυχή του Πόντου στον Βόλο

Στο κατάμεστο από κόσμο "Αχίλλειον"ο συγγραφέας μίλησε με τον δικό του,ξεχωριστό τρόπο  για το βιβλίο.

«Μελέτησα ό,τι μπορούσε να αναπλάσει μέσα μου εκείνη την περίοδο.

Τους περιηγητές που περιδιάβηκαν την περιοχή του Πόντου, δεκάδες λαογραφικά βιβλία, πάμπολλες μαρτυρίες όσων έζησαν τότε ή κατέγραψαν τις μνήμες τους οι απόγονοί τους, βιβλία για την αρχιτεκτονική, την εκπαίδευση, τη γεωγραφία, το αντάρτικο, πλήθος φωτογραφιών, τραγούδια, επιστολές, εφημερίδες της εποχής. Τα αμιγώς ιστορικά στοιχεία ήταν το ευκολότερο τμήμα της έρευνάς μου. Η δυσκολία όταν ανατρέχει κανείς σε αλλοτινούς καιρούς είναι να αντλήσει στοιχεία για την καθημερινότητα, τις νοοτροπίες, τις συμπεριφορές, τις συνθήκες ζωής, τη διασκέδαση, τα ήθη, τον τρόπο σκέψης των ανθρώπων και τόσα άλλα, με στόχο αφενός να βιώσει παραστατικά ο αναγνώστης όσα διαδραματίζονται και αφετέρου να κρίνει με βάση τα μέτρα και τα σταθμά που ίσχυαν τότε και όχι με τον τρόπο που σκεπτόμαστε σήμερα. Οι εκπλήξεις ήταν αλλεπάλληλες, όπως συμβαίνει και στις σελίδες του μυθιστορήματος, με εντονότερη το μέγεθος της αγριότητας που κρύβει μέσα του ο άνθρωπος».(το βήμα,συν.στον Γ.Μπέκο)

Την εκδήλωση συντόνισε ο Αδάμος Μουζούρης,ενώ αποσπάσματα διάβασε η Κατερίνα Αντωνακάκη.

Συγκίνηση προκάλεσε η παρουσίαση χορών του Πόντου από χορευτικό συγκρότημα της Ν.Ιωνίας.

Ο Γιάννης Καλπούζος υπέγραψε δεκάδες βιβλία συνομιλώντας με το αναγνωστικό κοινό που αγκάλιασε την παρουσία του στην πόλη μας.

Να σημειωθεί ότι η εκδήλωση στηρίχθηκε από τους συλλόγους Ηπειρωτών,Κυπρίων,Θρακών,Μακεδόνων,Ιώνων,Εγγλεζονησιωτών,Κρητών,Ανατολικής Ρωμυλίας και αποφοίτων Ελληνογαλλικής Σχολής.

Λίγα λόγια για το βιβλίο:

Ενόψει του εκτοπισμού των Αρμενίων απ' την Τραπεζούντα τον Ιούνιο του 1915, ένα κορίτσι που μοιάζει να το ζωγράφισε ο ίδιος ο Θεός καταφεύγει στο σπίτι ενός αγνώστου. Στην Ορντού ένα άλλο κορίτσι εύπορης ελληνικής οικογένειας ετοιμάζεται για τον γάμο της και πασχίζει να οραματιστεί το μέλλον μ' έναν άντρα τον οποίο ελάχιστα γνωρίζει.

Ο χαρισματικός, θρήσκος και θεματοφύλακας των ηθών της εποχής Γαληνός Φιλονίδης διχάζεται ανάμεσα σε δυο γυναίκες∙ δοκιμάζεται εμπρός στις ιδέες του∙ έρχεται αντιμέτωπος με την αγριότητα και το μίσος∙ συντρίβεται και θέτει ως στόχο ζωής να εκδικηθεί εκείνον που του προκάλεσε τον μέγα πόνο.

Στο παρασκήνιο της μυθοπλασίας ιχνογραφείται ο Πόντος μέχρι την ανταλλαγή των πληθυσμών∙ η ομογενοποίηση των φυλών με συνδετικό κρίκο μα και άλλοθι τη θρησκεία∙ ο φόβος, η μισαλλοδοξία και ο εθνικισμός που ενσπείρουν οι Νεότουρκοι και στη συνέχεια οι Κεμαλιστές∙ η καθημερινή ζωή στα πρώτα χρόνια της Σοβιετικής Ένωσης∙ οι διώξεις των Ελλήνων επί Στάλιν∙ τα στρατόπεδα εργασίας στη Σιβηρία και οι στέπες του Καζακστάν με αφόρητους καύσωνες το καλοκαίρι και σφοδρό ψύχος τον χειμώνα∙ οι πόθοι, τα πάθη και τα δεινά των Ποντίων.

Κι όλα, μέσα από το πολυσχιδές ταξίδι που γράφει η ζωή και το ταξίδι που γράφεται για τη ζωή, να φαντάζουν φλόγες και κινήσεις του ποντιακού χορού σέρρα, του χορού της φωτιάς.

Ουμπέρτο Έκο:Ένας μεγάλος σημειολόγος,στοχαστής και φιλόσοφος

               Ουμπέρτο Έκο

Ένας μεγάλος σημειολόγος,στοχαστής και φιλόσοφος 

Επιμέλεια:Χαριτίνη Μαλισσόβα

Σε μια  μη θρησκευτική, λαϊκή τελετή που έγινε την  Τρίτη στο κάστρο Καστέλλο Σφορτσέσκο του Μιλάνο έδωσαν το  στερνό «αντίο» συναδέλφοι, πολίτες και χιλιάδες αναγνώστες  στον διεθνούς φήμης συγγραφέα και σημειολόγο Ουμπέρτο Έκο που πέθανε την  περασμένη Παρασκευή  στα 84 χρόνια του.Πρόκειται για επιθυμία του ίδιου του εκλιπόντος ο οποίος, όπως είπε ο Μάριο Αντεόζε, που είχε επιμεληθεί τα βιβλία του, «ήταν βαθιά λαϊκός, μη θρησκευτικός σ' όλη του τη ζωή».

Ο Ουμπέρτο Έκο γεννήθηκε στην Αλεσάντρια του Πιεμόντε στις 5 Ιανουαρίου του 1932. Φημολογείται ότι το επώνυμο Έκο είναι το αρκτικόλεξο των λέξεων Ex Caelis Oblatus, που σημαίνει «θεϊκό δώροΠολύγλωσσος, παντρεμένος με Γερμανίδα, ο Έκο δίδασκε σε πολλά πανεπιστήμια, ειδικά στην Μπολόνια, όπου διατηρούσε την έδρα της σημειωτικής ως τον Οκτώβριο του 2007, όταν πήρε σύνταξη.

Υπήρξε μια σημαντική παρουσία στην ιταλική πολιτιστική ζωή των τελευταίων 50 ετών, αλλά το όνομά του παραμένει άρρηκτα συνδεδεμένο, σε διεθνές επίπεδο, με την τεράστια επιτυχία του μυθιστορήματός του Το όνομα του Ρόδου», έγραψε  η Corriere della Sera.

Με τα ακαδημαϊκά γραπτά του ο Έκο εστιάζει στη σημειολογία και στις επιπτώσεις της στην κοινωνία. Μελέτησε σε βάθος τις κοινωνίες από τον Μεσαίωνα ως σήμερα και τα κοινά στοιχεία ανάμεσα στις γλώσσες, στα σύμβολα και στην κοινωνική ανάπτυξη. Έγραψε δεκάδες δοκίμια («Πώς γίνεται μια διπλωματική εργασία», «Μεταξύ ψεύδους και ειρωνείας», «Κήνσορες και θεράποντες» (πρωτότυπος τίτλος στα ιταλικά «apocalittici e integrati»), «Ο υπεράνθρωπος των μαζών», «Θεωρία της σημειωτικής», «Η Αποκάλυψη του Ιωάννη», «Πέντε ηθικά κείμενα», «Δεύτερο ελάχιστο ημερολόγιο», «Η ποιητική του Τζέιμς Τζόις», «Τι πιστεύει αυτός που δεν πιστεύει» κ.ά.), ενώ παράλληλα συνεργάστηκε με πολλές εφημερίδες.

Από το 1962 ως το τέλος του 1970 ο Έκο ανέπτυξε τη δική του θεωρία στη σημειολογία. 

(Πέρα από την ολική άρνηση και την άκριτη απολογία, ο Εκο αναζητούσε έναν «τρίτο δρόμο» και υποστήριζε την ανάγκη μιας εποικοδομητικής παρέμβασης των διανοουμένων στον χώρο της μαζικής επικοινωνίας,όταν από πενήντα  δύο χρόνια, το 1964, νέος μελετητής, 32χρονος τότε,δημοσίευσε μία συλλογή δοκιμίων του με τίτλο «Κήνσορες και θεράποντες".)

Ασχολήθηκε αργά με τη λογοτεχνία καθώς, όπως είχε εξηγήσει, θεωρούσε τη συγγραφή μυθιστορημάτων ενασχόληση για παιδιά, κάτι «που δεν έπαιρνε στα σοβαρά». Έγραψε τα μυθιστορήματα:

Το όνομα του Ρόδου - 1980, Το Εκκρεμές του Φουκώ- 1988, Το νησί της προηγούμενης μέρας - 1994, Μπαουντολίνο - 2001, Η μυστηριώδης φλόγα της βασίλισσας Λοάνα - 2006, Το κοιμητήριο της Πράγας - 2010, Το φύλλο μηδέν- 2015). Όταν έγραψε το πρώτο του μυθιστόρημα «Το όνομα του Ρόδου», οι εκδότες του υπολόγιζαν τις πωλήσεις γύρω στα 30.000 αντίτυπα. Δεν φαντάζονταν ποτέ τις πωλήσεις 9.000.000 αντιτύπων που σημείωσε τελικά το βιβλίο παγκοσμίως, κάνοντας τον συγγραφέα γνωστό στον εξωακαδημαϊκό κόσμο.

Ο Έκο, που δεν έκρυβε ότι ανήκει στην αριστερά, ήταν κάθε άλλο παρά ένας συγγραφέας κλεισμένος σε γυάλινο πύργο. Συνέχιζε να γράφει τακτικά μια στήλη στο εβδομαδιαίο περιοδικό L’Espresso.

Αυτός ακριβώς ήταν ο Ουμπέρτο Έκο: ένας ακαταπόνητος εραστής της λίστας, του διαρκούς continuum της γνώσης που δεν έβρισκε στεγανά και όρια σε κανένα πεδίο συνταιριάζοντας ιδανικά τα pulp αναγνώσματα της εφηβικής του μνήμης με τις υψηλές προσδοκίες των κλασικών έργων. Σημασία πάντα είχε η προσωπική πρόσληψη του θεατή ή αναγνώστη και η απόδοση της κάθε ιστορίας είτε αυτή αφορμόταν από τα παιδικά του χρόνια, είτε από τις εμμονές που πότισαν τις δοξασίες των καιρών-κόντρα πάντα στην επιβολή των εικόνων που τροφοδοτεί η τηλεόραση. 

Ασχολείται με την ορισμό της τέχνης, της λογοτεχνίας και της μουσικής, αποδεικνύει ότι το έργο τέχνης είναι ένα αμφιλεγόμενο μήνυμα, ανοιχτό σε άπειρες ερμηνείες. Το κείμενο, κατά συνέπεια, δεν είναι ένα πεπερασμένο αντικείμενο αλλά ένα «ανοιχτό έργο» το οποίο ο αναγνώστης δεν μπορεί να περιοριστεί στο να το προσλάβει παθητικά αλλά μπορεί από την πλευρά του να ασκήσει ένα έργο εφευρικότητας και ερμηνείας

Εκείνο όμως που πρωτίστως διακρίνει ο Έκο στο φανταστικό είναι μια εν πολλοίς παράδοξη και αντίθετη προς την ενστικτώδη μας αντίληψη υπεράσπιση της πραγματικότητας:

«Ο πιθανός κόσμος της αφήγησης είναι το μόνο σύμπαν στο οποίο μπορούμε να είμαστε απολύτως βέβαιοι για κάτι, καθώς μας παρέχει μια πολύ ισχυρή αίσθηση αλήθειας. Οι εύπιστοι θεωρούν ότι το Ελ Ντοράντο και η Λεμουρία υπάρχουν ή υπήρξαν κάπου, ενώ οι σκεπτικιστές είναι πεπεισμένοι ότι δεν υπήρξαν ποτέ, όλοι μας όμως γνωρίζουμε με ακλόνητη βεβαιότητα ότι ο Σούπερμαν είναι ο Κλαρκ Κεντ και ότι ο δρ. Ουότσον δεν υπήρξε ποτέ το δεξί χέρι του Νέρο Γουλφ, ενώ είναι επίσης απολύτως σίγουρο ότι η Άννα Καρένινα πέθανε στις ρόδες ενός τρένου και ότι δεν παντρεύτηκε ποτέ τον ωραίο πρίγκιπα».

Σε τελική ανάλυση, δεν  ήταν παρά ένας παιχνιδιάρης σχολαστικός που πίστευε στη θυελλώδη και γοητευτική αρμονία που εξύμνησε ο Αριστοτέλης-γιατί τι άλλο υπήρχε στη ζωή περά από το παιχνίδι; Αν και εκτός από τους συλλογισμούς επέμενε πως υπάρχουν «οι ίδιες οι πηγές της δημιουργικότητας και της αγάπης που κρύβονται μες στην αρχέγονη φωτεινή νύχτα της μύχιας ζωτικότητας της ψυχής»- καθ’ υπαγόρευση του αγαπημένου του Θωμά Ακινάτη. «Οι σχολαστικοί δεν νοιάζονταν να προσεγγίσουν κάποια θεωρία γύρω από την υποσυνείδητη ζωή της ψυχής (και ας σημειώσουμε την παραδοχή αυτή) αλλά οι δοξασίες τους προϋπέθεταν την ύπαρξη της». Δεν πήρε ποτέ το βραβείο Νόμπελ.

Ο Ουμπέρτο Έκο και άλλα μεγάλα ονόματα της ιταλικής λογοτεχνίας είχαν αποφασίσει τον περασμένο Νοέμβριο να αποχωρήσουν από τον ιστορικό εκδοτικό οίκο Bompiani, ο οποίος εξαγοράστηκε πρόσφατα από τον οίκο Mondadori — της οικογένειας Μπερλουσκόνι — και να ενταχθούν σε έναν νέο, ανεξάρτητο οίκο, τον La nave di Teseo («Το πλοίο του Θησέα», αναφορά στον βασιλιά της Αθήνας της ελληνικής μυθολογίας).Την Παρασκευή,26 Φεβρουαρίου, ένα νέο βιβλίο του Ουμπέρτο Εκο θα είναι στα βιβλιοπωλεία. Η κυκλοφορία του ήταν προγραμματισμένη για τον Μάιο, αλλά ο θάνατος του Εκο άλλαξε τα σχέδια. Με τίτλο «Pape Satan Aleppe» (οι τρεις πρώτες λέξεις που ανοίγουν την 7η ωδή της Κόλασης στη «Θεία Κωμωδία» του Δάντη), το βιβλίο, 450 σελίδων, είναι μια συλλογή δοκιμίων και άρθρων που είχε δημοσιεύσει ο Εκο στο περιοδικό L’ Espresso

Ήταν εκείνος που είπε πως :

"Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις","Οι κρίσεις πουλάνε καλά" και πως "Η μαζική κουλτούρα είναι αντικουλτούρα",Ο πολιτισμός δεν ακυρώνει τη βαρβαρότητα, αλλά, πολλές φορές, την επικυρώνει. Όσο πιο πολιτισμένος είναι ένας λαός, τόσο πιο βάρβαρος και καταστροφικός μπορεί να γίνει.",Σήμερα μόνο οι ηλίθιοι κάνουν δικτατορίες με τανκς, από τη στιγμή που υπάρχει η τηλεόραση."

Κλείνοντας,παραθέτω απάντησή του σε περσινή συνέντευξη  σχετικά με το διαδίκτυο,με αφορμή τα 50 χρόνια από την κυκλοφορία του βιβλίου του "Κήνσορες και Θεράποντες": "Σίγουρα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το ίντερνετ για να καλλιεργήσουμε τη συλλογική μνήμη, όταν υπάρχει ενδιαφέρον γι’ αυτό. Το ζητούμενο είναι -και πάλι- να διατηρήσουμε την κριτική ικανότητα, που είναι πάνω απ’ όλα ικανότητα διάκρισης, διαχωρισμού. Σε κάθε κουλτούρα υπήρχε πάντοτε μια ελίτ, η οποία διέθετε πρόσβαση στις αποθήκες της μνήμης και επομένως στη γνώση, και μια λιγότερο ή περισσότερο ευρεία μάζα που ήταν αποκλεισμένη από αυτές. Σήμερα, συμβαίνει να έχουμε και πάλι μια ελίτ, η οποία χρησιμοποιεί κριτικά τα εργαλεία της πληροφορικής και καλλιεργεί συνειδητά τη μνήμη και τη γνώση, και μια μάζα η οποία δεν το κάνει, όχι επειδή της έχει αποκλειστεί προκαταβολικά η πρόσβαση στη γνώση, αλλά επειδή της έχει δοθεί υπερβολικά πολλή και μη οργανωμένη γνώση. Θα είναι επομένως και πάλι μάζα υποταγμένη, αλλά από υπερβολική δόση δημοκρατίας. […]"

Πηγές: Καθημερινή,iefimerida.gr, enikos.gr,βιβλιονέτ,βικιπαίδεια,lifo.gr.

Μαθητές δημοτικού στα βήματα Ελλήνων εικαστικών.

      Στα βήματα Ελλήνων εικαστικών.

(Ο πίνακας του Π.Σάμιου,από τη συλλογή Καθημερινά,που ενέπνευσε τους μαθητές)

Το μάθημα των εικαστικών είναι από τα αγαπημένα μαθήματα των μαθητών του δημοτικού σχολείου.Η αποτύπωση σε ένα χαρτί μιας ζωγραφιάς και οι κατασκευές δίνουν χαρά και χαλαρώνουν τα παιδιά από το φόρτο των άλλων μαθημάτων.

Με αφορμή την παρουσία των έργων του γνωστού ζωγράφου Παύλου Σάμιου στην πόλη μας(γκαλερί δ,Χατζηαργύρη 2) οι μαθητές της Δ´ τάξης του 3ου Δημοτικού Σχολείου Ν.Ιωνίας ζήτησαν πληροφορίες για τα έργα του.

Με πολύτιμο σύμμαχο το διαδίκτυο,κατά τη διάρκεια του μαθήματος των εικαστικών είδαν πίνακες,συνεντεύξεις και ήρθαν σε επαφή με το έργο του.

Από τους πίνακες που υπάρχουν στο Βόλο επέλεξαν έναν και προσπάθησαν να τον αναπαραστήσουν.

Όλα τα παιδιά συμμετείχαν είτε ατομικά,είτε ομαδικά και το αποτέλεσμα ήταν άκρως ενδιαφέρον.

Το σημαντικότερο είναι ότι μπορούν να δουν και από κοντά τα έργα Τέχνης,κάνοντας μια επίσκεψη στην έκθεση με τους γονείς τους.

Είναι μεγάλη ευκαιρία να μπορούν να έρχονται σε άμεση επαφή με την Τέχνη.

Τέλος,είναι κρίμα να γνωρίζουν μόνο ξένους ζωγράφους και να αγνοούν σημαντικούς Έλληνες καλλιτέχνες.

Το δημοτικό σχολείο αγαπάει τα γράμματα αλλά και τις τέχνες.

Είναι υποχρέωση  ημών,των εκπαιδευτικών,να το κάνουμε πράξη.

Βέβαια,θα ήταν πιο σωστό να υπάρχει ανάλογη ειδικότητα που να διδάσκει το μάθημα των εικαστικών.

Όμως κι έτσι,οι εκπαιδευτικοί στην πλειονότητά τους δεν παραμένουν στην απλή φωτοτυπία και τα σχολεία μας είναι γεμάτα από εξαιρετικά έργα εμπνευσμένων εκπαιδευτικών και μικρών καλλιτεχνών.

Χαριτίνη Μαλισσόβα

(εφ.Θεσσαλία 31-1-16)

Η Επιστροφή- Επική περιπέτεια επιβίωσης

               

                    Η Επιστροφή

                  (the Revenant)

Aμερικανική ταινία, σκηνοθεσία Αλεχάντρο Γκονζάλες Ιναρίτου με τους: Λεονάρντο Ντι Κάπριο, Τομ Χάρντι, Γουίλ Πούλτερ, Ντόναλ Γκλίζον

Το 1823, ένας βαρύτατα τραυματισμένος κυνηγός εγκαταλείπεται από τους συντρόφους του στα χιονισμένα βουνά, αλλά εκείνος καταφέρνει να επιζήσει και επιστρέφει ζητώντας εκδίκηση.

Εμπνευσμένη από αληθινά γεγονότα, «Η Επιστροφή» είναι μια καθηλωτική κινηματογραφική εμπειρία που αποτυπώνει την επική περιπέτεια επιβίωσης ενός άντρα και την ασυνήθιστη δύναμη του ανθρώπινου πνεύματος. Παρόλο που η ιστορία εμπλουτίστηκε με στοιχεία μυθοπλασίας (εξάλλου, μόνο τα βασικά της ιστορίας του Γκλας έγιναν γνωστά), ο Ινιαρίτου ζήτησε από όλα τα τμήματα της παραγωγής να μείνουν προσηλωμένοι στη γνησιότητα της εποχής, κάτι που σήμαινε μήνες εξαντλητικές έρευνας για την συγκεκριμένη ιστορική περίοδο και το επάγγελμα των εμπόρων γούνας, αλλά και ιδιαίτερες συνθήκες στα γυρίσματα.(news247)

Με σκηνοθετική μεγαλοπρέπεια που σε αφήνει άφωνο, ο Ινιάριτου ξεκινάει από τον ήρωα και τη βασική ιδέα του «Birdman» (ένας άντρας στα όριά του προσπαθεί να «επιστρέψει» ), την οποία εδώ απογυμνώνει από το διανοουμενίστικο περιβάλλον της και τη ρίχνει στην καρδιά του σκοταδιού. Εκεί όπου υπάρχει μόνον ο άνθρωπος και τα ένστικτά του, δηλαδή ο εαυτός του στην απόλυτα «φυσική» κατάστασή του. 

Ο Ινιαρίτου εδώ μας δείχνει τις τελευταίες ανάσες των Ινδιάνων, το ρήμαγμα τους από τους λευκούς – που με τη σειρά τους υπομένουν την σκληράδα και την ταπείνωση της επιβίωσης-. Τους αρχαίους και αδυσώπητους νόμους της φύσης, που δεν αφήνουν θέση σε μετάνοια. Ο χώρος, τα γεγονότα που συντελούνται εκεί, μας θυμίζουν πως δεν κυριαρχούμε πάνω του.

Αμέσως μετά το ξεκίνημα της ταινίας και την τεχνικά βιρουόζικη σεκάνς της επίθεσης των Ινδιάνων (όπου η κάμερα πετάγεται από πρόσωπο σε πρόσωπο, εξαπολύοντας μια άνευ προηγουμένου visual σκυταλοδρομία, κατά την οποία τα βέλη σφυρίζουν και καρφώνονται σε σάρκες, ενώ η άτακτη φυγή προκαλεί σύγχυση), αρχίζει η ύστατη δοκιμασία του Γκλας: δέχεται επίθεση από μια αρκούδα και μένει αιμόφυρτος κι ετοιμοθάνατος και, καθηλωμένος σε ένα αυτοσχέδιο φορείο, γίνεται τραγικός μάρτυρας της αναίτιας δολοφονίας του γιου του, όντας ανήμπορος να αντιδράσει, από τον προδότη της παρέας, τον σκληροτράχηλο και καχύποπτο Τζον Φιτζέραλντ, χάνοντας έτσι τον μοναδικό δεσμό με το παρελθόν του και μαζί την ελπίδα και την προοπτική του. Από κει και πέρα, παρατημένος ως περιττό φορτίο, ξεκινάει ένα νέο ταξίδι, μια οδύσσεια που ξεπερνά τα στενά όρια της ατομικής επιβίωσης και συνορεύει με τη συνειδητοποίηση, ως επανεκκίνηση, ενός μακάβριου και ποιητικού χορού ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο,γράφει ο Θ.Κουτσογιαννόπουλος)

Από τις πιο δυνατές σκηνές στην νέα ταινία του Leonadro DiCaprio «The Revenant» είναι η στιγμή που μια αρκούδα του επιτίθεται με βαναυσότητα και τον κατασπαράζει! Όσο ρεαλιστικό κι αν φαίνεται το άγριο ζώο, «γεννήθηκε» σε υπολογιστή,αλλά οι δύο κασκαντέρ που υποδύθηκαν το ρόλο της φορούσαν μπλε στολή,η οποία όμως ποτέ δεν φάνηκε στο κοινό.

Κατάμεστοι οι κινηματογράφοι από σινεφίλ παρακολουθούν με κομμένη κυριολεκτικά την ανάσα την πάλη του ανθρώπου να επιστρέψει για να δικαιωθεί,αν και ακούγεται ότι η παραγωγή είναι τόσο ακριβή που δεν θα φέρει τα χρήματα πίσω.

Εξ ολοκλήρου γυρισμένη στα χιόνια,η ταινία και με βάσανα που διαδέχονται με ταχύτητα το ένα το άλλο και ανατρέπουν την επιστροφή..

Η πλειονότητα των παρευρισκομένων στην αίθουσα,δήλωναν ότι το περίμεναν καλύτερο,ωστόσο η ταινία  ήδη απέσπασε 3 Χρυσές Σφαίρες και 12 υποψηφιότητες για Όσκαρ.

Αυτό,όμως,είναι μία άλλη ιστορία.!

ΧΑΡΙΤΙΝΗ ΜΑΛΙΣΣΟΒΑ

 

    

 

Το πιο σοβαρό πρόβλημα του Άι-Βασίλη

Οι Νεράιδες,
οι Πρίγκιπες του Χειμώνα
και το Ζωηρό Ξωτικό

δίνουν λύση στο
ΤΟ ΠΙΟ ΣΟΒΑΡΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΟΥ ΑΪ-ΒΑΣΙΛΗ

(Το παραμύθι έγραψε η Χαριτίνη Μαλισσόβα και το παρουσίασαν στη χριστουγεννιάτικη γιορτή του σχολείου τους οι μαθητές της Δ2´ τάξης του 3ου Δημοτικού Σχολείου Ν.Ιωνίας)

Οι Νεράιδες του Χειμώνα φεύγουν για το χωριό του Αϊ Βασίλη ...
Η οικονομική κρίση έχει δημιουργήσει σοβαρό πρόβλημα και το εργαστήρι του δεν έχει αρκετά υλικά για να φτιάξει παιχνίδια για όλα τα παιδιά.
Οι Πρίγκιπες της Νεραϊδοχώρας, αλλά και το ζωηρό Ξωτικό τις ακολουθούν.
Θα καταφέρουν να βρουν μια λύση ώστε και φέτος να πάρουν το παιχνίδι τους και να είναι ευτυχισμένα και χαρούμενα όλα τα παιδιά;;

Η Νεραϊδοχώρα είναι έτοιμη να γιορτάσει τον ερχομό του νέου χρόνου.
Οι Νεράιδες, συζητάνε μεταξύ τους για όσα πρέπει να φροντίσουν ώστε να είναι όλα έτοιμα σε λίγες μέρες.
Η Νεράιδα της Αγάπης,που ήταν η μόνη που έλειπε,γιατί παρακολουθούσε την μαγική οθόνη,αυτή που δείχνει όσους έχουν κάποιο πρόβλημα,ώστε να τους βοηθήσουν,μπαίνει αναστατωμένη λέγοντας:
-Αγαπημένες μου Νεράιδες,λέει,πρέπει να τρέξουμε γρήγορα στο χωριό
του Αϊ- Βασίλη... Βρίσκεται σε απόγνωση και πρέπει να τον βοηθήσουμε...

-Καλή μας Νεράιδα της Αγάπης, ξέρεις πόσο πολύ αγαπάμε
τον Αϊ Βασίλη.Εννοείται πως θα πάμε να του προσφέρουμε τη βοήθειά μας.
Ως νεράιδα της Συμπόνιας, πρώτη θα τρέξω!Τι συμβαίνει, όμως;;;

- Η Κρίση και οι περικοπές άγγιξαν και το εργαστήρι του Αϊ-
Βασίλη.Δεν μπορεί να φτιάξει τόσα πολλά παιχνίδια.Πολύ φοβάμαι ότι τα
παιδιά θα μείνουν χωρίς δώρα φέτος,απαντά λυπημένη.

- Ω! Μην απελπίζεσαι καλή μας Νεράιδα της Αγάπης... Θα
βρούμε όλοι μαζί μια δίκαιη λύση... Ως νεράιδα της Υπομονής,θα πω ότι με
βιαστικές κινήσεις και συμπεράσματα δε βγάζουμε τίποτε..

- Ως Νεράιδα της Ελπίδας, εγώ, σας υπόσχομαι ότι θα
κάνω τα πάντα για να πάρουν και φέτος παιχνίδια όλα τα καλά παιδιά...,λέει η Νεράιδα που της Ελπίδας.

-Μμμμ... εγώ πάλι, ως Νεράιδα της Σοφίας σας, λέω ότι δεν
πρέπει να λέμε μεγάλες κουβέντες χωρίς πρώτα να εξετάσουμε το μέγεθος του
προβλήματος από κοντά ...

-H Ελπίδα δεν πρέπει όμως να χάνεται ποτέ κι εγώ,ως
εκπρόσωπός της,σας λέω πως θα τα καταφέρουμε...,

- H Νεράιδα της Υγείας, εγώ δηλαδή, σας λέω ότι το πιο
σημαντικό από όλα είναι να βοηθήσουμε τον ΄Αι Βασίλη να είναι καλά στη Υγεία
του, γιατί με όλη αυτή τη στενοχώρια που περνά, δεν τα βλέπω καλά τα
πράγματα, αδελφές μου...

-Ας γαληνέψουμε την ψυχή μας, θα πω εγώ, είπε με τηη ήρεμη φωνή της η Νεράιδα της Ειρήνης.
Αν δεν έχουμε ειρήνη μέσα μας, δε θα καταλήξουμε σε σωστές αποφάσεις και δε θα έχουμε σωστά αποτελέσματα.

Η Αγάπη μας, η Συμπόνια, η Ελπίδα, η Σοφία, η Υπομονή,
η Υγεία και η Ειρήνη ας βάλουν το χέρι τους να γίνει το θέλημα των παιδιών
και του παιχνιδιού!!!!! 

Δε θα πάμε όμως μόνες μας... Χρειαζόμαστε και τους
πρίγκιπες της Χαράς, του Φωτός, της Αλήθειας και της Ευγένειας...
Α! Ναι! Και οπωσδήποτε το Ζωηρό μας Ξωτικό!,λέει με αισιοδοξία,αυτή τη φορά,η Νεράιδα της Αγάπης.

Ετοιμάζονται και ανεβαίνουν στο μεγάλο έλκηθρο του Νεραιδοχωριού
και όλοι μαζί,τραγουδούν:
Φεύγουμε για το χωριό του Αϊ Βασίλη
Να τον βοηθήσουμε παιδιά
Λύση στο μεγάλο πρόβλημα να βρούμε
Να μη μείνουν φέτος χωρίς δώρα τα παιδιά
Η κρίση δεν μπορεί να μας νικήσει
Έχουμε για όπλο τόσες αρετές
Κι αν αυτές δε φτάνουν,τι να πούμε
Η καρδιά μας θα σβήσει τις πληγές...



Μετά από ένα όμορφο ταξίδι με θέα τα υπέροχα ,χιονισμένα χωριά που πέρασαν και είδαν από ψηλά,η χαρούμενη και αισιόδοξη παρέα φτάνει στο εργαστήρι
του ΑΪ- Βασίλη...
Τον βλέπουν να κάθεται στενοχωρημένος σε μια γωνιά και να κοιτάζει τα λιγοστά παιχνίδια
γεμάτος απελπισία...

Τους χαμογελά αχνά, κουρασμένα...

Το Ζωηρό Ξωτικό τον πλησιάζει πρώτο .

-Καλέ μας ΑΪ Βασίλη,του λέει,
Μη στέκεσαι βουβός
Μην είσαι πια θλιμμένος
Εμείς είμαστε εδώ
Ήρθαμε να σε δούμε, όλοι εμείς εδώ
Να βρούμε κάποια λύση

Έλα,τι στο καλά;

Εκείνος,όμως,φανερά λυπημένος,απαντά:

Καλώς μου τις Νεράιδες
Καλώς σε Ξωτικό
Καλώς τους Πρίγκιπές μας
Καιρό είχα να σας δω...
Σίγουρα η χαρά μου θα ήτανε διπλή
Εάν τα βάσανά μου ξεχνούσα μια στιγμή
Όμως δεν το αντέχω ούτε και το ξεχνώ
Ούτε και με αφήνει στιγμή να κοιμηθώ
Πως κάποια από τα παιδάκια δεν τα ευχαριστώ...
Αφού μέσα στην Κρίση
δεν έχω υλικά
Τόσα δώρα να φτιάξω
για όλα τα παιδιά...

-Αν θέλεις όλα γίνονται!!!!!!!,προσπαθούν να τον εμψυχώσουν  οι Νεράιδες πετώντας γύρω του και κουνώντας χαρούμενα τα πασπαλισμένα, με όλων των ειδών τις χρυσόσκονες,ραβδάκια τους,μήπως και φτιάξουν τη διάθεση του αγαπημένου τους Αϊ-Βασίλη.

Εκείνος,όμως,συνεχίζει να τους κοιτάζει θλιμμένα και τους εξηγεί με κάθε λεπτομέρεια το σοβαρότατο πρόβλημά του:
-Κοιτάξτε κι εσείς και πείτε μου... λέει,
να σας δώσω ένα απλό παράδειγμα:
Πείτε πως έχω μόνο αυτά τα 4 δώρα και πρέπει να τα μοιραστούμε εμείς όλοι
που είμαστε 14... είναι ποτέ δυνατόν να γίνει αυτό;;;;Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στο εργαστήρι μου.
Έκανα τους υπολογισμούς μου και διαπίστωσα ότι τα υλικά που έχω φτάνουν για
να πάρουν και φέτος δώρα αντίστοιχα κάθε άλλης χρονιάς λιγότερα από τα μισά
παιδιά...

ΛΙΓΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΙΣΑ ΠΑΙΔΙΑ;;;;;;;;,ούρλιαξαν έντρομοι όλοι μαζί.

Ναι, παρακαλώ...,τους λέει. Εσείς στη θέση μου ποια παιδιά θα διαλέγατε να
τους πάτε δώρο και ποια θα αφήνατε έξω;;
Ποια θα ήταν τα κριτήρια της επιλογής σας;;
Τι θα σκεφτούν τα μισά παιδιά που θα αφήσω χωρίς δώρο για τον άλλοτε
αγαπημένο τους ΑΪ- Βασίλη;;
Πώς θα αντέξω τόσες απογοητευμένες καρδούλες, τόσα δακρυσμένα ματάκια;;Μπα,δε με βλέπω να αντέχω... Το δικό μου έργο είναι να δίνω χαρά στα παιδιά κάθε
παραμονή πρωτοχρονιάς...
Τώρα,θα είναι σαν να μην υπάρχω... ΔΕΝ έχω λόγο να υπάρχω πια.....!!!!!!



Οι Νεράιδες αφήνουν τον Αϊ-Βασίλη να ξεκουραστεί...
Οι Πρίγκιπες προσπαθούν να βρουν λύση στο πραγματικά μεγάλο πρόβλημα που
προέκυψε, όχι μόνο για τον ίδιο τον Αϊ-Βασίλη ,αλλά και για όλα τα παιδιά...
Ένα παγκόσμιο πρόβλημα δημιουργήθηκε και κλήθηκαν αυτoί, οι μικροί Πρίγκιπες
και οι Νεράιδες, μαζί με ένα Ξωτικό, να βρουν τη λύση...

Για πρώτη φορά στην Ιστορία της Ανθρωπότητας τα παιδιά κινδύνευαν να μην
πάρουν δώρο από τον αγαπημένο τους Άγιο Βασίλη...

Πώς όμως μπορούν τα λίγα να γίνουν πολλά;;;

Mόνο στα παραμύθια γίνονται τέτοια πράγματα...
Ή μήπως μπορεί κάποιες φορές τα αδύνατα να γίνονται δυνατά και στην
πραγματική ζωή;;

Στο μεταξύ,οι Πρίγκιπες προσπαθούν να σκεφτούν τι μπορούν να κάνουν για να βοηθήσουν τον Άγιο Βασίλη,αλλά και τα παιδιά που θα περιμένουν με χαρά τα δώρα τους•το ίδιο κάνουν και οι Νεράιδες.

-Ως Πρίγκιπας της Αλήθειας, ένα έχω να σας πώ: σκούρα
τα πράγματα, φίλοι μου... Το πρόβλημα είναι Σαφές... και καμιά λύση Σοφή
δεν υπάρχει...
Γυρίζει στο ζωηρό ξωτικό που όλη την ώρα είναι πάνω από τα δώρα και ταπεριεργάζεται, και, θυμωμένα ,του λέει:

-Κι εσύ, πια, Ξωτικό μας, σταμάτα να στριφογυρνάς πάνω από τα λιγοστά δώρα
και να τα περιεργάζεσαι,δε θα πολλαπλασιαστούν με το να τα κοιτάς,
δυστυχώς...

-Mμμμμ δεν μπορεί,δεν μπορεί,μουρμουρίζει το Ξωτικό,μην ακούγοντας τη συμβουλή του.

-"Προσπάθησε να είσαι ευγενικό, Ξωτικό μας, έστω μια
φορά. Δεν βλέπεις πόσο δύσκολη είναι η κατάσταση; ΄Ολοι προσπαθούμε να
βρούμε μια λύση κι εσύ δεν κάνεις τίποτα άλλο από το να μας ζαλίζεις με τις
κραυγές και με τα «δεν μπορεί και δεν μπορεί» σου..
Και ποιος μπορεί μέρες που είναι;;;;
Ως πρίγκιπας της Ευγένειας, πρέπει να σου πω ότι είναι πολύ λανθασμένη η
συμπεριφορά σου.",λέει φανερά ενοχλημένος,ο Ευγενικός Πρίγκιπας,που δεν αντέχει τέτοιες συμπεριφορές.

Το Ξωτικό,όμως,απορροφημένο από τις σκέψεις του και μην ακούγοντας τι του λένε μουρμουρίζει,ολο και πιο δυνατά:"δεν
μπορεί... δεν μπορεί... "

Την ίδια ώρα,πλησιάζει τις νεράιδες και τραγουδά:
"Δεν μπορεί δεν μπορεί...
Κάποια λύση θα βρεθεί...
Και το γέλιο θα γυρίσει...
Στου Αϊ- Βασίλη την αυλή.
Με το δεν και με το μην
λύση δε βρίσκεται
καμιά...

(Και,σαν να του ήρθε κάποις φαεινή ιδέα φωνάζει στον Πρίγκιπα του Φωτός):
Ρίξε λίγο φως εδώ ,για να σας δείξω τι θα πει:
"το ένα γίνεται πολλά..."

-Εδώ είναι και το άπλετο Φως... μακάρι να φωτίζαμε τα
μυαλά όλων των ισχυρών ανθρώπων της Γης και λέξεις όπως Κρίση, Φτώχεια,
Πόλεμοι και Δυστυχία να έδιναν τη θέση τους στην Ευημερία, την Ανάπτυξη, την
Ειρήνη τη Χαρά... Μα, ένας Πρίγκιπας του Φωτός, όπως είμαι εγώ, δε φτάνει
μακάρι να ήμουν αρκετός, αλλά δυστυχώς...,λέει,λάμποντας,βεβαίως,ο Πρίγκιπας του Φωτός.

-Αισιοδοξείτε, φίλοι μου... Αν χάσουμε την αισιοδοξία μας και την καλή μας διάθεση, τότε χάσαμε και κάθε ευκαιρία για να καλυτερέψουμε τη ζωή μας.

Ένα χαμόγελο σε όσους πονούν,
μια βοήθεια σε όσους υποφέρουν, είναι κάποιες φορές αρκετά για να κερδίσουμε
και εμείς, αλλά και εκείνοι...,λέει με τόνους αισιοδοξίας ο Πρίγκιπας της Αισιοδοξίας,φυσικά.

ΟΙ Νεράιδες,κουνώντας τα ραβδάκια τους αμήχανα,με τη σειρά τους και η μία μετά την άλλη,τραγουδούν:

-Η Σοφή μου Κρίση δεν μπορεί να δώσει λύση...
-Ελπίζω, ελπίζω, μα εδώ με... απελπίζω...
- Συμπονώ, συμφωνώ, αλλά λύση δε θα βρω...
- Υπομένω, περιμένω, κάποια λύση αναμένω...
-Πάντως χαίρουμε υγείας, αναμονή δεύτερης ευκαιρίας...
-Με ηρεμία, ησυχία, με ειρήνη και γαλήνη λύση φαίνεται
να δίνει...
-Η αγάπη δίνει λύση, το όνειρό μας να αρχίσει....

Γυρίζουν τότε στο Ζωηρό Ξωτικό και το ρωτάνε με ανυπομονησία,χωρίς να πολυπιστεύουν,ωστόσο,
ότι έχει βρει κάποια σοβαρή λύση:
-"Πες μας, λοιπόν, καλό μας Ξωτικό, πώς το ένα γίνεται πολλά;"

-Ελάτε κοντά, κοιτάξτε καλά, με τα μάτια του νου και της καρδιάς σας,και θα δείτε μόνοι σας πώς το ένα γίνεται πολλά,λέει,και τα μάτια του Ξωτικού φωτίζονται με μια υπέροχη,μαγική λάμψη.

Μαζεύονται όλοι γύρω από τα παιχνίδια και κοιτούν με προσοχή
Για λίγα δευτερόλεπτα
δεν ακούγεται απολύτως τίποτε...

Ξαφνικά, γυρίζουν όλα προς το μέρος του ξωτικού και,λές και τους είχε μεταφέρει τη σκέψη του,με μια φωνή λένε:
"Μα και βέβαια μπορεί το ένα πολλά να γίνει
Φτάνει αυτό να...μοιραστεί...


ΜΑ ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ,φωνάζουν όλα χαρούμενα!!!
΄
Ο Αϊ-Βασίλης,απορημένος από τις χαρούμενες φωνές, έρχεται κοντά τους.

Οι Νεράιδες τον πλησιάζουν κουνώντας ζωηρά τα ραβδιά τους...

Οι Πρίγκιπες δεν κρύβουν τη χαρά τους...


-Mα, τι γίνεται εδώ, καλά μου παιδιά;;;,,ρωτά.

-Βρήκαμε τη λύση... Βρήκαμε τη λύση!!!!!!απαντούν όλοι με μια φωνή

-Μπα!!
για να την ακούσω κι εγώ;;;!!!!!

-Πολύ απλό: το ένα γίνεται πολλά, αν μοιραστεί σε πολλά παιδιά...,λένε όλοι δυνατά!!
Γιατί να δώσεις τόσα δώρα σε ένα παιδί και να μην τα μοιραστούν και
δύο και τρία και τέσσερα παιδιά...,λέει το Ξωτικό,λάμποντας από έξαψη που βρήκε τη λύση.
Όσο για τα άλλα παιχνίδια,αυτά που δεν μοιράζονται, μπορείς να πεις στους βοηθούς
σου να εξοικονομήσουν υλικά, φτιάχνοντας σε άλλες περιπτώσεις μικρότερα
παιχνίδια ή με λιγότερο χαρτί ή ξύλο...

ΚΑΝΟΝΤΑΣ, ΔΗΛΑΔΗ ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ;;;,λέει απορημένος ο Αϊ- Βασίλης

-Ε, ΟΧΙ ΚΑΙ ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ,ΑΓΙΕ ΒΑΣΙΛΗ,ΟΧΙ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΙ ΣΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ...!!!!!
"ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ" ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΔΩΡΟ...

-ΠΟΣΟ ΣΟΦΗ Η ΣΚΕΨΗ ΣΟΥ,καλό μου ξωτικό,λέει ο Άγιος Βασίλης,φανερά ανακουφισμένος και αρχίζοντας να ξαναβρίσκει τη χαρούμενη διάθεσή του.

-Η αγάπη μάς βοήθησε να το καταλάβουμε. Γιατί δίχως αγάπη δεν
μπορούμε να μοιραζόμαστε τίποτα,λέει η Νεράιδα της Αγάπης.

-Ούτε αν δεν συμπονούμε τους συνανθρώπους μας δεν
μπορούμε να καταλάβουμε πόσο καλό είναι να δίνουμε, όχι μόνο να παίρνουμε,αποκρίνεται συγκινημένη φανερά η Νεράιδα της Συμπόνιας.

-Κι έτσι έχουμε ειρήνη στην ψυχή μας,είμαστε
γεμάτοι,συμπληρώνει η Νεράιδα της Ειρήνης.

-H υπομονή έχει μια πολύ σοβαρή θέση, επίσης.Ποτέ
δεν πρέπει να τα χάνουμε σε δύσκολες στιγμές, αλλά να προσπαθούμε και να
περιμένουμε τα αποτελέσματα των προσπαθειών μας με υπομονή, λέει,ποια άλλη, από τη Νεράιδα της Υπομονής.

-Kαι με ελπίδα... ελπίζω, αγωνίζομαι, προσπαθώ...,δίνει το σύνθημα η Νεράιδα της Ελπίδας.

-Και με την Υγεία μας ως πρωτεύον αγαθό.,προσθέτει η Νεράιδα της Υγείας……

-Μπορούμε να έχουμε τη Σοφία να παίρνουμε σωστές
αποφάσεις στις δύσκολες στιγμές της ζωής μας,συμπληρώνει η Νεράιδα της Σοφίας

- Χαρά και αισιοδοξία είναι το δικό μου σύνθημα,φωνάζει ο Πρίγκιπας της Χαράς.

- Πάντα το Φως δείχνει καθαρά τη λύση,όσο σκοτεινή κι
αν φαίνεται πως είναι.Και πάντα το φως συνοδεύει και ...

- Tην αλήθεια,που κάποιες φορές μπορεί να μας πονά,
αλλά μας βάζει σε σκέψεις, για να βρούμε το δρόμο μας και να διορθώσουμε τα
λάθη μας,λένε σχεδόν ταυτόχρονα οι Πρίγκιπες του Φωτός και της αλήθειας.

Εγώ θα συμπληρώσω πως η Ευγένεια είναι ο δρόμος που μας οδηγεί σωστά, σε κάθε μας βήμα και επιλογή,και δεν μας αφήνει
να ξεφύγουμε από τα όριά μας ο καθένας.Έτσι, σεβόμαστε ο ένας τα δικαιώματα του άλλου και τις ανάγκες του,ώστε να ζούμε σε μια πολιτισμένη κι ευτυχισμένη κοινωνία, συμβουλεύει ο Πρίγκιπας της Ευγένειας.

Ο Αϊ-Βασίλης κοιτά τα παιδιά με φανερή συγκίνηση και λέει:

" Εγώ θα πω, πως είναι απαραίτητες ΟΛΕΣ αυτές οι αρετές που μόλις αναφέρατε και χωρίς ΟΛΟΥΣ εσάς μαζί δε θα μπορούσα να βρω τη λύση!!!

Μοιραζόμαστε, παιδιά,όλα μας τα αγαθά,
Κι έτσι το ένα γίνεται πολλά.
Με αγάπη και συμπόνια,
με ειρήνη και ελπίδα στην καρδιά,
το φως και την αλήθεια οδηγό
αντιμετωπίζουμε κάθε κρίση..."

Εξάλλου, το έχουμε ξαναπεί:
«Nα δίνεις, να δίνεις,αυτή είναι η χαρά στη ζωή!!!!
Γιατί ό,τι δίνεις,ΑΥΤΟ τελικά θα πάρεις...»
Έχεις απόλυτο δίκιο,καλέ μας Άγιε Βασίλη,λέει το Ξωτικό,και με το γνωστό,ζωηρό και παιχνιδιάρικο ύφος,συνεχίζει:
"-Mμμμ ... μην ξεχνάτε και τη ζωηράδα και την ενέργεια!!!
Ε,κι επιτέλους, παραδεχθείτε το: εγώ, ένα ταπεινό και Ζωηρό Ξωτικό,έδωσα τη
λύση για να βγούμε από την Κρίση...
Γιατί ένα ζωηρό παιδί όλα τα μπορεί...
Μπορεί ,μπορεί, μπορεί,
η ευτυχία να βρεθεί
και στους πιο δύσκολους καιρούς,
Φτάνει να είμαστε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ....


ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΜΕΝΟΙ και γεμάτοι από όμορφα συναισθήματα, υπερήφανοι που έδωσαν λύση στο πιο σοβαρό πρόβλημα που είχε μέχρι σήμερα αντιμετωπίσει ο αγαπημένος τους Άγιος Βασίλης και με τη βεβαιότητα πως και φέτος θα πάρουν δώρα όλα τα παιδιά στον κόσμο,ετοιμάζονται να γιορτάσουν όλοι μαζί,τραγουδώντας:

Εμείς που πάντοτε για εσάς θα τραγουδάμε

Χίλιες ευχές σας στέλνουμε γλυκά

Ο νέος χρόνος που σε λίγο θα έρθει

Να φέρει σ' όλους υγεία και χαρά

Των Χριστουγέννων η ξεχωριστή μαγεία

Νά 'ναι γιατρός της κάθε μας πληγής

Να μην υπάρχει άνθρωπος να υποφέρει

Να γίνει Ειρήνη σ' όλους τους λαούς της γης..


ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!!

Στέγη εικαστικών αναζητήσεων στο Βόλο"

"Στέγη εικαστικών αναζητήσεων στο Βόλο"

Εγκαινιάστηκε η γκαλερί  «δ».(deltaartgallery.gr)

 

 Tα εγκαίνια  της γκαλερί «δ»,του νέου εικαστικού στολιδιού της πόλης μας Πραγματοποιήθηκαν την περασμένη Δευτέρα.

Στις 7 το απόγευμα πλήθος Βολιωτών είχαν κατακλύσει το χώρο της έκθεσης καθώς και τον εξωτερικό χώρο ,στο στενό της οδού Χατζηαργύρη 4.

Ο μοναδικός ιδιωτικός χώρος τέχνης της πόλης μας ήρθε να καλύψει ένα κενό χρόνων,αφού οι Βολιώτες καλλιτέχνες αναγκάζονταν να εκθέττουν τα έργα τους αποκλειστικά εκτός Βόλου.

Ο  συμπολίτης μας Θανάσης Δουλκέρογλου,γνωστός και για τις εικαστικές ανησυχίες του,με τη συμβολή της εικαστικού Μαργαρίτας Δουλκέρογλου και του αρχιτέκτονα Δημήτρη Θέμελη,δημιούργησε  ένα «WhiteBox»,έναν κομψό σχεδιαστικά χώρο,στη θέση μιας παλιάς αποθήκης.

Η πρώτη έκθεση της νέας αίθουσας Τέχνης άνοιξε για το κοινό με τέσσερις καλλιτέχνες να φιλοξενούνται στο τέταρτο γράμμα της αλφαβήτου στο δ-deltagallery,με αυτόνομες καλλιτεχνικές παρουσίες ,που συνευρίσκονται ιδανικά  σε μια ομαδική έκθεση .

Τέσσερις καλλιτέχνες της πόλης μας,ακαδημαϊκής παιδείας,γνωστοί εντός και εκτός Ελλάδος παρουσιάζουν τα έργα τους στην πρώτη έκθεση.Πρόκειται για τους Κώστα Κομνηνό,Σταμάτη Λάσκο,Ιωακείμ ΜΙναρετζόπουλο και Νίκο Ποδιά.

Οι δημιουργοί θα αλλάζουν « σε κάθε αλλαγή  φεγγαριού»,όπως χαρακτηριστικά ακούστηκε στα εγκαίνια από την Ιστορικό Τέχνης,κ. Χρύσα Δραντάκη,η οποία έχει και την  επιμέλεια της έκθεσης. «Πρόκειται για μα σύνθεση διαφορετικών καλλιτεχνικών οντοτήτων που λειτουργούν όχι μέσα από μια θεματική ή  εκφραστική ομοιότητα ,αλλά ως διαφορετικότητες,που παραθετικά συνδιαλέγονται στον ιδιαίτερο χώρο,που λειτουργεί ως ετεροτροπία».

Η συγκεκριμένη,πρώτη, έκθεση θα διαρκέσει μέχρι και τις 5 Ιανουαρίου.Θα ακολουθήσει η έκθεση του Παύλου Σάμιου(έργα του οποίου την περσινή χρονιά εκτέθεικαν σε  μεγάλη,αναδρομική του έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη),του Γιώργου Ρόρη ,του Γιάννη Μιχαηλίδη και του Αλέξανδρου Ψυχούλη.

Οι ώρες λειτουργίας είναι: Δευτ.-Τετ.Σαβ.:11.00-15.00& Tρι-Πεμ-Παρ.:11.00-14.00&18.00-21.00.

Τηλ.:24210-370917& 6978186878

 

 Αξιολόγηση μαθητών,βαθμολογία &βαθμοθηρία

Της Χαριτίνης Μαλισσόβα

Εβδομάδα επίδοσης βαθμολογιών η ερχόμενη και -όπως πάντα  τέτοια εποχή- το άγχος γονέων και μαθητών εντείνεται..Θα έχει  καλούς βαθμούς το παιδί;Θα είναι από τους καλύτερους στην τάξη του;Έχει μαθησιακά κενά που θα πρέπει να καλύψει και αν ναι,με ποιον τρόπο θα γίνει αυτό;Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα της αναμονής..

Γιατί μετά την παραλαβή της βαθμολογίας ,ανάλογα με το αν άπτεται ή όχι  των προσδοκιών,τα ερωτηματικά αλλάζουν,ή,καλύτερα,γίνονται διαπιστώσεις.

Αν πάρουν Α ή 10 σε όλα τα μαθήματα,ηρεμούν ή και εφησυχάζουν,ενώ  αν υπάρξουν χαμηλότεροι βαθμοί,η ψυχολογία αλλάζει αυτόματα,ακόμα και αν γνωρίζουν ότι αυτή είναι η αντικειμενική αξιολόγηση γι αυτούς.

Σε ό,τι αφορά στο δημοτικό σχολείο η αξιολόγηση ξεκινά από τη Γ’ τάξη κατά την οποία τα κύρια μαθήματα (Γλώσσα & Μαθηματικά είναι αυτά που συνήθως καθορίζουν και τη βαθμολογία στα υπόλοιπα μαθήματα,κάτι που δυστυχώς είναι αρκετά διαχωριστικό και δεν αφήνει να διαφανούν τα ιδιαίτερα ταλέντα και οι δεξιότητες των παιδιών.Διότι πιο εύκολα ένα καλός μαθητής στα δύο αυτά μαθήματα θα κερδίσει το άριστα και στα υπόλοιπα μαθήματα,παρά το αντίθετο.

Ωστόσο, οι λειτουργοί της Αβάθμιας εκπαίδευσης κατηγορούνται ότι με ευκολία βάζουν άριστα στους  μαθητές τους.

Δεν πρέπει,όμως, να ξεχνούν  ότι τα παιδιά δεν έχουν τον ίδιο δείκτη ωρίμανσης,οπότε και είναι ανεπίτρεπτο  να «κόψουμε τα φτερά» και να απογοητεύσουμε εκείνο το παιδί που χρειάζεται  το χρόνο του για να φτάσει σε καλύτερη απόδοση και επίδοση.

Εξάλλου « η αυτοεκπληρούμενη προφητεία» ,για την οποία γίνεται πολύς λόγος, δεν είναι τίποτε άλλο από την ψυχολογική ενίσχυση του παιδιού ώστε να φτάσει στο ανώτατο των δυνατοτήτων του (με την ενθάρρυνση και την ενίσχυση τόσο σε λεκτικό,ψυχολογικό όσο και σε επίπεδο αξιολόγησης)

Συνήθως οι δάσκαλοι  επαινούμε τα παιδιά για όσα επιτυγχάνουν,παρά  τα μειώνουμε ή τα απογοητεύουμε για τα λάθη τους.Έτσι ενισχύονται  και θέλουν  να προσπαθήσουν περισσότερο ,πράγμα που βοηθά στη βελτίωση της απόδοσής και της προσωπικότητάς του,γενικότερα.

Όμως,τι ακριβώς σημαίνει αξιολόγηση στο δημοτικό σχολείο;Σύμφωνα με το υπουργείο Παιδείας «Αξιολόγηση του μαθητήείναι η συνεχής παιδαγωγική διαδικασία με βάση τηνοποία παρακολουθείται η πορεία της μάθησής τουπροσδιορίζοντα τα τελικά αποτελέσματά της καιεκτιμώνται παράλληλα άλλα χαρακτηριστικά του ταοποία σχετίζονται με το έργο του σχολείου.Η αξιολόγηση αποτελεί οργανικό στοιχείο της διδακτικής μαθησιακής διαδικασίας η οποία αρχίζει με τον καθορισμό των στόχων και ολοκληρώνεται με τον έλεγχο της επίτευξής τους.Πρώτιστος στόχος τηςείναι η συνεχής βελτίωση της διδασκαλίας και της γενικότερης λειτουργίας του σχολείου καθώς και η συνεχής  ενημέρωση των εκπαιδευτών και εκπαιδευόμενων για το αποτέλεσμα των προσπαθειών τους,έτσι ώστε να επιτυγχάνονται τα καλύτερα μαθησιακά αποτελέσματα.”

Η αριθμητική βαθμολογία των παιδιών στο δημοτικό σχολείο δεν μπορεί ποτέ να είναι πλήρως αντικειμενική, αφού το παιδί ως πρόσωπο δεν αποτελεί μετρήσιμο μέγεθος. 

Η ανακοίνωση της βαθμολογίας των μαθητών από τους ίδιους ή από τον εκπαιδευτικό ή ακόμα χειρότερα η καυχησιολογία κάποιων μαθητών για το βαθμό τους, αποτελούν αιτία ρήξης των μεταξύ τους σχέσεων και του θετικού  κλίματος της τάξης .

Από την άλλη,θα πει κάποιος,τι συμβαίνει με τα παιδιά ου αξίζουν περισσότερο το άριστα και βλέπουν να αξιολογούνται με αυτό συμμαθητές τους οι οποίοι έχουν κοπιάσει λιγότερο από εκείνα; Ως εκ τούτου επιβάλλεται ίσως  να καταργηθεί ή  και να αντικατασταθεί με αξιολογικές κρίσεις σε εμπεριστατωμένο κείμενο που θα αναφέρονται στην ιδιαίτερη προσωπικότητα του κάθε παιδιού,να είναι περιγραφική και να μην  υπάρχουν κύρια και δευτερεύοντα μαθήματα.

Η στάση των γονέων είναι άκρως απογοητευτική πολλές φορές,αφού,είτε νομίζουν ότι το παιδί τους έχει αδικηθεί αν πάρει Β,σε σημείο που διαπληκτίζονται με τους εκπαιδευτικούς ακόμα και με γονείς των συμμαθητών των παιδιών τους,φέρνοντας σε δύσκολη θέση το παιδί τους,δημιουργώντας του κακή διάθεση  και αρνητισμό για το σχολικό περιβάλλον,τους δασκάλους και τους συμμαθητές του.

Η βαθμολογία δεν είνα τιμωρητική αλλά ένας τρόπος επισήμανσης των αδυναμιών του παιδιού,ώστε να προσπαθήσει περισσότερο.

Ας μην ξεχνάμε όλοι ότι η καλή συνεργασία μεταξύ διδασκόντων και γονέων και η τακτική ενημέρωσή τους για την πρόοδο των παιδιών,αποτρέπει από  αρνητικές εκπλήξεις .Κύριο μέλημα όλων είναι το ίδι το παιδί και η ένταξή του στο κοινωνικό περιβάλλον ,όπου  θα δεχθεί πολλές αξιολογήσεις…..Η ζωή  έχει πολύ σκληρότερο πρόσωπο από τη σχολική τάξη.