Κυριακή 29 Οκτωβρίου 2017

                Ευτυχία Γιαννάκη 
 «Η σύγχρονη αστυνομική λογοτεχνία μετατρέπεται σε μεγάλη κοινωνική λογοτεχνία της εποχής μας»


Το δεύτερο μυθιστόρημα  της αστυνομικής Τριλογίας της Αθήνας, με τίτλο «Αλκυονίδες μέρες» ,είναι η αφορμή της συζήτησής μας με τη συγγραφέα Ευτυχία Γιαννάκη .
Το βιβλίο θα παρουσιαστεί την Τρίτη 31 Οκτωβρίου στις 7 το απόγευμα στο Public,όπου η συγγραφέας θα συνομιλήσει με τον δημοσιογράφο Δημήτρη Μαρέδη.

Το πρώτο βιβλίο της Τριλογίας, Στο πίσω κάθισμα, απέσπασε το βραβείο Public καλύτερου ελληνικού μυθιστορήματος 2017.


1) Οι Αλκυονίδες μέρες, είναι το δεύτερο βιβλίο μιας τριλογίας μυθιστορημάτων σας, της Τριλογίας της Αθήνας και με κεντρικό ήρωα τον Αστυνόμο Χάρη Κόκκινο. Θέλετε να μας πείτε λίγα λόγια;
Οι Αλκυονίδες μέρες είναι ένα αστυνομικό μυθιστόρημα με πρωταγωνιστή τον Χάρη Κόκκινο, έναν σαρανταπεντάρη Αστυνόμο που ζει και εργάζεται στην Αθήνα σήμερα. Ως επικεφαλής του Τμήματος Εγκλημάτων κατά της Ζωής συντονίζει μια ετερόκλητη ομάδα που σε αυτό το βιβλίο καλείται να εξιχνιάσει τη δολοφονία μιας δεκαεξάχρονης από την Γκάνα η οποία βρίσκεται νεκρή σε ένα μεγάλο εμπορικό κέντρο της πρωτεύουσας. Η έννοιες του ξένου, της ανασφάλιστης εργασίας, των παραλείψεων του παρελθόντος που επανέρχονται, της βίας και της συγκάλυψης της μικρής ή της μεγάλης παραβατικότητας και μιας κοινωνίας που αδυνατεί να ισορροπήσει σε συνθήκες κρίσης προστατεύοντας τους αδυνάμους είναι κεντρικοί άξονες πάνω στους οποίους δομείται η ιστορία. Παράλληλα, ο αστυνόμος μου έχει να αντιμετωπίσει τις δικές του παραλείψεις στην προσωπική του ζωή, τα λάθη του, την αδυναμία του να διαχειριστεί την κλονισμένη σχέση με τον γιο του. Ενώ στη δουλειά του είναι εμμονικός, ικανός και εξαιρετικά αποτελεσματικός, στα προσωπικά του ζητήματα παραμένει ένας συνηθισμένος άνθρωπος που καλείται να ισορροπήσει σε κινούμενη άμμο. Οι Αλκυονίδες Μέρες δεν είναι μόνο ένας αστυνομικός γρίφος που γυρεύει επίλυση, είναι ένα κοινωνικό και υπαρξιακό σχόλιο για τους ανθρώπους μιας κοινωνίας που βιώνει ριζικές αλλαγές.
2) Το πρώτο σας βιβλίο, "Στο πίσω κάθισμα" γνώρισε ήδη μεγάλη εκδοτική επιτυχία. Πόσο σημαντική είναι για εσάς η απήχηση στο αναγνωστικό κοινό και του ανά χείρας βιβλίου;
Το γεγονός ότι το πρώτο μου αστυνομικό μυθιστόρημα αγαπήθηκε και τιμήθηκε από τους αναγνώστες με το Βραβείο Public καλύτερου Ελληνικού μυθιστορήματος για το 2017 με γεμίζει με χαρά για δυο λόγους. Πρώτον διότι οι αναγνώστες επέλεξαν να αγκαλιάσουν μια πρωτοεμφανιζόμενη στο είδος συγγραφέα και δεύτερον γιατί εξέφρασαν την προτίμησή τους σε ένα ιδιαίτερο είδος, αυτό της ελληνικής αστυνομικής λογοτεχνίας που για χρόνια υπήρξε παραγνωρισμένο. Η διαδικασία της συγγραφής είναι μια μοναχική δουλειά, ένα δύσβατο μονοπάτι που διανύεις μόνος σου και όταν οι αναγνώστες σου επιστρέφουν ένα τόσο σημαντικό δώρο όπως είναι το ενδιαφέρον και η αγάπη τους δεν μπορεί παρά να νιώθεις συγκίνηση.
3) Σας γνωρίσαμε μέσω του ανατρεπτικού Χάρντκορ, το οποίο έγινε και κινηματογραφική ταινία. Πόσο επιτυχημένη θεωρείτε τη μεταφορά του στην μεγάλη οθόνη;
Όσο περνούν τα χρόνια συναντώ όλο και περισσότερους ανθρώπους που είχαν δει την ταινία, αλλά δεν είχαν διαβάσει το βιβλίο. Αν το μήνυμά μου μπόρεσε να ταξιδέψει σε περισσότερους ανθρώπους μέσω μιας ταινίας, τότε μόνο επιτυχημένη μπορώ να χαρακτηρίσω την κινηματογραφική μεταφορά.
4) Τι ήταν αυτό που σας ώθησε  να ασχοληθείτε με το  αστυνομικό μυθιστόρημα;
Η σύγχρονη αστυνομική λογοτεχνία μετατρέπεται σε αυτό που θα μπορούσε κανείς να χαρακτηρίσει ως την μεγάλη κοινωνική λογοτεχνία της εποχής μας. Μια ενδιαφέρουσα πλοκή η οποία κρατάει σε εγρήγορση τον αναγνώστη και ταυτοχρόνως το κοινωνικό σχόλιο και τα μεγάλα υπαρξιακά ζητήματα που θίγει στις καλύτερες εκδοχές της την μετέτρεψαν στο μεγάλο μου πάθος. Είναι τα πολλαπλά επίπεδα ανάγνωσης, τα διλήμματα που θέτει στον αναγνώστη για το καλό και το κακό, για το ποιος είναι ο θύτης και ποιο το θύμα τελικά σε η δοκιμασία του τρόπου σκέψης του και των ορίων του και όλα αυτά σε μια συναρπαστική αφήγηση που σε κάνει να μην θέλεις να αφήσεις το βιβλίο από τα χέρια σου που αποτελούν το μεγάλο μου στοίχημα.
5) Ποιους εκπροσώπους του είδους της αστυνομικής λογοτεχνίας θεωρείτε κορυφαίους;
Όσους καταφέρνουν να συνδυάσουν το κοινωνικό σχόλιο και την υπαρξιακή αναζήτηση με μια ενδιαφέρουσα πλοκή. Σε αυτούς συμπεριλαμβάνονται οι κλασικοί του είδους (Άγκαθα Κρίστι, Τσάντλερ, Σιμενόν, Έλροϋ, Ιζζό, Γιάννης Μαρής κ.α.), ενώ παρακολουθώ με εξαιρετικό ενδιαφέρον τα σύγχρονα εκδοτικά λογοτεχνικά ρεύματα από την Σκανδιναβία, την Γαλλία, την Βρετανία και την Αμερική. 
6) Παρόλο που οι ευπώλητοι συγγραφείς (σε παγκόσμιο επίπεδο) χρησιμοποιούν σχετικά "εύκολη" γραφή, εσείς έχετε έντονη λογοτεχνικότητα στη γραφή σας.... Θέλετε να σχολιάσετε;
Ο όρος αστυνομική λογοτεχνία, ακόμη κι αν δεν είναι απολύτως εύστοχος για να κατηγοριοποιήσει τα βιβλία του είδους, αποτελείται από δύο μέρη: αστυνομική και λογοτεχνία. Ο δεύτερος και ισχυρότερος όρος επιβάλλει την λογοτεχνικότητα της αφήγησης, αν θέλουμε το είδος να μην παραμείνει περιθωριοποιημένο ως παραλογοτεχνία. Δεν με ενδιαφέρει μια αφήγηση που είναι μονοδιάστατη, χωρίς να είναι δουλεμένη, χωρίς να ελέγχεται ο ρυθμός και η ουσία των λέξεων. Είναι ο λόγος από τον οποίο ξεκινούν και στον οποίο καταλήγουν όλα. Η αισθητική, τα βαθύτερα νοήματα και το συναίσθημα δεν μεταφέρονται με πρόχειρο σκόρπισμα των λέξεων πάνω στο χαρτί. Και είναι αρκετοί οι συγγραφείς παγκοσμίως που εμπορικά πηγαίνουν εξαιρετικά, ενώ ταυτόχρονα ο λόγος τους είναι αξιοπρόσεκτος.
7) Εκτός από αστυνομικής λογοτεχνίας , ποιας άλλη κατηγορίας αναγνωσμάτων είστε αναγνώστρια;
Υπήρξα για χρόνια και παραμένω φανατική της κλασικής λογοτεχνίας και της φιλοσοφίας. Και αναφέρομαι φυσικά και σε σύγχρονα έργα που στο μέλλον θα γίνουν κλασικά. Θα έλεγα ότι είμαι κυρίως αναγνώστρια αυτών των ειδών και λιγότερο της αστυνομικής λογοτεχνίας.
8) Επανέρχομαι στο βιβλίο και αναρωτιέμαι πόσος καιρός χρειάστηκε για την αποπεράτωσή του. Και το ίδιο διερωτώμαι γενικότερα για την Τριλογία της Αθήνας.
Συχνά χαριτολογώντας λέω ότι χρειάστηκα περίπου σαράντα χρόνια για να γράψω το πρώτο αστυνομικό μου, όσο και η ηλικία μου. Αυτό δεν είναι απολύτως ψευδές, δεδομένου ότι ξεδιπλώνονται οι εμπειρίες, η αλήθεια και η αισθητική μου στην αφήγηση και τελικά ο τρόπος σκέψης μου. Αν όμως μιλήσουμε πρακτικά για τον χρόνο συγγραφής χρειάστηκα μερικούς μήνες, δεδομένου ότι όταν γράφω τηρώ αυστηρό πρόγραμμα με καθημερινή πολύωρη εργασία. Το τρίτο μέρος της Τριλογίας της Αθήνας γράφεται αυτόν τον καιρό.
9) Ποια είναι τα κλισέ, τα λάθη στα οποία μπορεί να υποπέσει ένας συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων και προσπαθήσατε να αποφύγετε;
Δεν μπορώ να μιλήσω για λάθη ή κλισέ, μπορώ να πω ότι δεν ήθελα να έχω έναν υπερήρωα ή μια καρικατούρα πρωταγωνιστή με τα συνηθισμένα κουσούρια των ντετέκτιβ του μεσογειακού νουάρ ή των ευπώλητων σκανδιναβικών μυθιστορημάτων. Επίσης δεν ήθελα η αφήγησή μου να είναι μονοδιάστατη και να επικεντρώνεται μόνο σε μια πλοκή που έχει ως στόχο την ανατροπή για την ανατροπή, απλώς για να ξεγελάει τον αναγνώστη με συγγραφικά τρικ. Σε γενικές γραμμές δεν ήθελα τα βιβλία μου να είναι απλώς κατασκευές μιας έξυπνης ιστορίας, αλλά να μεταφέρουν την αλήθεια και τον γνήσιο κοινωνικό και υπαρξιακό προβληματισμό μουσεβόμενη πάντα τους κανόνες και τους περιορισμούς του είδους.
10) Θα μας αποκαλύψετε τον τίτλο του τρίτου βιβλίου;
Παρόλο που είναι καθαρός αυτή τη στιγμή στο μυαλό μου, θα πρέπει να βεβαιωθώ με την ολοκλήρωση της συγγραφής του τρίτου μέρους ότι θα παραμείνει, επομένως δεν είμαι σε θέση να τον μοιραστώ με τους αναγνώστες σας πριν να ολοκληρώσω το μυθιστόρημά μου.
γιαννακη/ευτυχια

Πέμπτη 19 Οκτωβρίου 2017

Blade runner 2049 "Επιστημονική φιλοσοφία με νέο νουάρ στοιχεία "


Blade runner 2049 


"Επιστημονική φιλοσοφία με  νέο νουάρ στοιχεία  "



Η σύλληψη της πρώτης  ταινίας 


Το 1982, ο Ρίντλεϊ Σκοτ, εμπνευσμένος από το βιβλίο «Ηλεκτρικό Πρόβατο»(«Do Androids Dream of Electric Sheep?») του κορυφαίου συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας Φίλιπ Κ. Ντικ, παρουσίασε στο κοινό μία από τις πιο εμβληματικές ταινίες στην ιστορία του κινηματογράφου.

Το  «Blade Runner» εγκαινίασε με επιτυχία ένα νέο κινηματογραφικό είδος, ένα νέο-νουάρ επιστημονικής φαντασίας με πρωτόγνωρες εικόνες, πανκ αναφορές και ανεξίτηλα ερωτήματα για την ανθρώπινη φύση και μοίρα.

Στο Λος Άντζελες του 2019  η ανθρωπότητα παράγει ανδρoειδή κατ’ εικόνα και καθ ‘ομοίωση, με τεχνητή νοημοσύνη και συναισθήματα, με σκοπό την εξερεύνηση του διαστήματος.

Τα ανδροειδή όμως θεωρούνται παράνομα στη γη και αν κάποιο από αυτά καταφέρει να επιστρέψει, καταδιώκεται και αποσύρεται. Ο Rick Deckard (Χάρισον Φορντ) είναι ένας «Blade Runner». Δηλαδή ένας κυνηγός επικηρυγμένων με αποστολή τον εντοπισμό και την απόσυρση παραβατικών ανδροειδών.


Blade runner 2049 

30 χρόνια μετά τα γεγονότα της πρώτης ταινίας, ένας νέος Blade runner, ο αστυνομικός Κ (Ryan Gosling), ξεσκεπάζει ένα παλιό μυστικό που μπορεί να οδηγήσει ό,τι έχει απομείνει από την κοινωνία στο απόλυτο χάος. Η ανακάλυψη αυτή τον οδηγεί στην αναζήτηση του Rick Deckard (Harrison Ford), έναν άλλο blade runner της αστυνομίας του Λος Άντζελες, που έχει εξαφανιστεί τα τελευταία 30 χρόνια.


Δεν υπάρχει βιολογική διαφορά μεταξύ των ανθρωποειδών και των ανθρώπων, δεν υπάρχουν μέταλλα και καλώδια κάτω από το δέρμα τους. Η μόνη διαφορά είναι στον τρόπο που συντελέστηκε η σύλληψή τους. Ωστόσο, επειδή είναι φτιαγμένοι από τον άνθρωπο θεωρούνται χαμηλότερης αξίας, κάτι που στην ουσία δεν είναι παρά ένας χειρισμός για να μπορούν οι άνθρωποι να νιώθουν λίγο καλύτερα στις αποτρόπαιες συνθήκες της ζωής τους. 


 Έναν χρόνο μετά το εξαιρετικό φιλμ «Η Άφιξη» (Arrival - 2016), ο Ντένις Βιλνέβ, επιστρέφει με την ένατη μεγάλου μήκους δημιουργία του. Ο Καναδός σκηνοθέτης, τριάντα πέντε χρόνια μετά το θρυλικό «Blade Runner» του Ρίντλεϊ Σκοτ, στέκεται με σεβασμό απέναντι στο έργο του σπουδαίου συγγραφέα Φίλιπ Κ. Ντικ και μας χαρίζει απλόχερα μία από τις καλύτερες ταινίες του 2017, αλλά και μία από τις αρτιότερες δημιουργίες επιστημονικής φαντασίας του 21ου αιώνα: «Blade Runner 2049».



Το φιλμ επικεντρώνεται στα ίδια ερωτήματα, επίκαιρα και τελικά διαχρονικά, κάνοντας συγκρατημένη χρήση των ψηφιακών εφέ· ο Καναδός σκηνοθέτης προτιμά και καταφέρνει να κερδίσει τους θεατές μέσα από τους καλογραμμένους διαλόγους, τις προσεγμένες ερμηνείες των πρωταγωνιστών της και φυσικά την ονειρικά εφιαλτική ατμόσφαιρά της.



Αξίζει να σημειωθεί ότι πουθενά στην ταινία δεν υπάρχει αναφορά στην κοινωνική δικτύωση .

Την φωτογραφία του «Blade Runner 2049» επιμελήθηκε   ο 13 φορές υποψήφιος για Όσκαρ διευθυντής φωτογραφίας Ρότζερ Ντίκινς ο οποίος χρειάστηκε έξι μήνες μελέτης  προτού το αναλάβει.

Το σενάριο της ταινίας γράφτηκε από τον Χάμπτον Φάντσερ και τον Ντέιβιντ Πίπλς.

Όμορφες κοπέλες και καλές ηθοποιοί  πρωταγωνιστούν στη ταινία: η Ανα Ντε Αρμάς, η Σίλβια Χοκς και η Μακένζι Ντέιβις.


«Το Blade Runner διαδραματίζεται το 2019 και ήταν προφητικό με κάποιον τρόπο, αλλά ξέρουμε ήδη ότι το δικό μας 2019 θα είναι διαφορετικό. Οπότε πήραμε την απόφαση να δημιουργήσουμε το δικό μας 2049, για να σπρώξουμε την ταινία στο δικό της αναμενόμενο σύμπαν. Ο κόσμος του Blade Runner 2049 είναι μια επέκταση του πρώτου Blade Runner, δεν είναι απλώς μια επέκταση της πραγματικότητας. Πήραμε πολλές αποφάσεις για τον σχεδιασμό. Είδαμε ότι η φύση κατέρρεε στην πρώτη ταινία, οπότε σε 30 χρόνια, η Γη αντιμετωπίζει ακόμα πιο ακραίες κλιματικές συνθήκες και αυτό φαίνεται σε όλα, από την αρχιτεκτονική μέχρι τα οχήματα και τα ρούχα.»,δήλωσε ο σκηνοθέτης της ταινίας Ντένις Βιλνέβ(Denis Villeneuve )


Η ταινία (ορθά κατά τη γνώμη μου ) αναμένεται ότι  θα αποσπάσει πολλά βραβεία .

Όσοι περιμένουν να δουν μια ταινία δράσης με τη συμβατική έννοια των χολιγουντιανής παραγωγής  ταινιών επιστημονικής φαντασίας ίσως απογοητευτούν,ενώ άλλοι  θα εκπλαγούν θετικά .

Οι δυόμισι ώρες παραμονής στην αίθουσα αποζημιώνουν με το εξαιρετικό θέαμα και κυρίως με τις σκέψεις που αβίαστα καλείσαι να κάνεις σχετικά με τη λεπτή γραμμή που διαχωρίζει το ανθρώπινο από το μη ανθρώπινο, το ζωντανό από το κατασκευασμένο.

Πιστεύω πως  η μεγάλη επιτυχία της ταινίας είναι ότι μπορεί να αγγίξει και το κοινό των πιο απαιτητικών θεατών ,αφού χρειάζεται να χρησιμοποιείς αισθήσεις,αισθητική και σκέψη ταυτόχρονα .


Το  Ηλεκτρικό Πρόβατο, του Φίλιπ Κ. Ντικ κυκλοφορεί στα ελληνικά σε μετάφραση Δημήτρη Αρβανίτη από τις εκδόσεις Κέδρος.

(Πηγές:tvxs,Αθηνόραμα ,lifo ,Το Βήμα )





Πέμπτη 5 Οκτωβρίου 2017

Νόμπελ Λογοτεχνίας 2017 στον μυθιστοριογράφο Καζούο Ισιγκούρο

Νόμπελ Λογοτεχνίας 2017

 στον μυθιστοριογράφο Καζούο Ισιγκούρο




Στις 2 το μεσημέρι ώρα Ελλάδας ανακοινώθηκε από την Σουηδική Ακαδημία το βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας για το 2017.


Ο Καζούο Ισιγκούρο γεννήθηκε στο Ναγκασάκι της Ιαπωνίας το 1954, αλλά σε ηλικία πέντε ετών ήρθε με την οικογένειά του στη Βρετανία.


Με το πρώτο του μυθιστόρημα «A pale view of hills» (1982), κέρδισε το βραβείο Ουίνιφρεντ Χόλντμπι.


Το δεύτερο μυθιστόρημά του «An artist of the floating world» (1986), βραβεύτηκε με τα βραβεία Ουίτμπρεντ και Σκάνο.


Το 1989, με το «The remains of the day» («Τα απομεινάρια μιας μέρας») όχι μόνο κέρδισε το βραβείο Booker αλλά έγινε διάσημος σ’όλο τον κόσμο.

Το βιβλίο του μεταφράστηκε σε 24 γλώσσες, πούλησε 1.000.000 αντίτυπα μόνο στην αγγλική γλώσσα και η ομώνυμη ταινία του Τζέιμς Άιβορι έγινε επίσης παγκόσμια επιτυχία.




Το επόμενο μυθιστόρημά του «The unconsoled» («Ο απαρηγόρητος»), κυκλοφόρησε το 1995 και τιμήθηκε με το βραβείο Τσέλτενχαμ.


Το 1998 χρίστηκε από το γαλλικό κράτος Ιππότης των Τεχνών και των Γραμμάτων.


Το μυθιστόρημα «When we were orphans» («Τότε που ήμασταν ορφανοί») κυκλοφόρησε το 2000 και ήταν και αυτό υποψήφιο για το βραβείο Booker.

 

Το τελευταίο του μυθιστόρημα, The Buried Giant (2015), διερευνά πώς η μνήμη σχετίζεται με τη λήθη, η ιστορία με το παρόν και η φαντασία με την πραγματικότητα.


Ο Καζούο Ισιγκούρο έχει γράψει συνολικά 8 βιβλία καθώς και σενάρια για κινηματογραφικές ταινίες και την τηλεόραση.


Αιτιολογώντας την απόφασή της, η επιτροπή αναφέρει πως το βραβείο απονέμεται στον Ισιγκούρο «ο οποίος, σε μυθιστορήματα μεγάλης συναισθηματικής δύναμης, έχει αποκαλύψει την άβυσσο κάτω από την ψευδαίσθησή μας ότι είμαστε συνδεδεμένοι με τον κόσμο».




Το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας (σουηδικά: Nobelpriset i litteratur) είναι βραβείο που απονέμεται από το 1901 ετησίως σε έναν εν ζωή συγγραφέα, από οποιαδήποτε χώρα, ο οποίος σύμφωνα με την διαθήκη του Άλφρεντ Νόμπελ παρήγαγε το πιο εντυπωσιακό έργο στο τομέα της λογοτεχνίας, σε μια ιδεώδη κατεύθυνση. Εδώ ο όρος έργο αναφέρεται στη συνολική εργογραφία του συγγραφέα και όχι σε κάποιο συγκεκριμένο λογοτέχνημα.


Να σημειωθεί ότι περσινός νικητής ήταν ο τραγουδοποιός Μπόμπ Ντύλαν ,ο οποίος δεν παραβρέθηκε στην τελετή απονομής .



Σάββατο 23 Σεπτεμβρίου 2017

Νέες,ξεχωριστές εκδόσεις με αρχαιολληνικό πνεύμα

Νέες,ξεχωριστές εκδόσεις με αρχαιολληνικό πνεύμα 

Επιμέλεια:Χαριτίνη Μαλισσόβα 

Δύο νέες και "ξεχωριστές" εκδόσεις φιλοξενούνται στη σημερινή στήλη .Το βιβλίο του Προέδρου της δημοκρατίας κυρίου Προκόπη Παυλόπουλου είναι ένα δοκίμιο που αναλύει τους πυλώνες του ευρωπαϊκού πολιτισμού (Αρχαία Ελλάδα, Αρχαία Ρώμη και Χριστιανική θρησκεία ).Πρόκειται για το βιβλίο που έκανε δώρο και στον Ε.Μακρόν κατά τη πρόσφατη επίσκεψή του στην Αθήνα.

Το βιβλίο της Ελένης Λαδιά αφορά τους τρεις ποιητές Σικελιανό,Σεφέρη και Παπαδίτσα και την προσέγγιση της αρχαίας θρησκείας μέσω του έργου τους. 

Πρόκειται  επανέκδοση του ομότιτλου δοκιμίου της (Α έκδοση 1983)  .Όπως γράφει στο εισαγωγικό σημείωμα  και η ίδια η συγγραφέας :Φρονώ πως οι λόγοι είναι περισσότεροι και μάλιστα νομίζω ότι σήμερα το μελέτημα Ποιητές και αρχαία Ελλάδα, Σικελιανός, Σεφέρης, Παπαδίτσας, αναδεικνύεται πιο πολύτιμο από τον καιρό της πρώτης έκδοσής του. 


Προκόπης Παυλόπουλος 

Στο λίκνο του ευρωπαϊκού πολιτισμού 

"Οι συμβολισμοί της σκεπτόμενης Αθηνάς"

Εκδ.Gutenberg 




Πρωταγωνίστρια του τρίγλωσσου βιβλίου η Σκεπτομένη Αθηνά ή Αθηνά της Στήλης του Μουσείου της Ακρόπολης, «ένα είδος συμβόλου της ρίζας του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού», όπως τονίζει ο Προκόπης Παυλόπουλος. Το πανέμορφο γλυπτό γίνεται η ευκαιρία να αναλύσει και τους τρεις πυλώνες του Δυτικού κόσμου, την Αρχαία Ελλάδα, τη Ρώμη και τη Χριστιανική Διδασκαλία.

«Η Σκεπτομένη Αθηνά εκφράζει», γράφει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, «την πρώτη αντηρίδα του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού, την Αρχαία Ελλάδα που δημιούργησε την Παιδεία, στην πιο υψηλή της έκφραση, θέτοντας τις βάσεις της μετατροπής της πληροφορίας και της εμπειρίας σε γνώση, της γνώσης σε Επιστήμη, εντέλει σε Σοφία» και που «υπερασπίστηκε αυτή την Παιδεία, άρα τον εξ αυτής γεννηθέντα Πολιτισμό, απέναντι στον δεσποτισμό».

Αναδεικνύοντας τους ποικίλους συμβολισμούς της Σκεπτομένης Αθηνάς ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εξηγεί πώς η Αρχαία Ρώμη αποτέλεσε ένα είδος «γέφυρας πάνω από την οποία πέρασε το Αρχαίο Ελληνικό Πνεύμα για να φθάσει, μέσω του Βυζαντίου, ως την Αναγέννηση» και πώς αυτό το αρχαίο πνεύμα βρήκε την «ενδοσκοπική κορύφωσή του στη Χριστιανική Διδασκαλία».

«Στον ταραγμένο κόσμο που ζούμε», καταλήγει, «τα σύμβολα είναι αναντικατάστατα, αφού μπορεί να εμπνεύσουν τον σύγχρονο Άνθρωπο προκειμένου να υπερασπισθεί τον προορισμό του, κατά την σισύφεια πορεία του προς το μέλλον».

Σε αυτό το δοκίμιο, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αναλύει τους τρεις πυλώνες του ευρωπαϊκού πολιτισμού δηλαδή την Αρχαία Ελλάδα, την Αρχαία Ρώμη και την Χριστιανική Διδασκαλία.
Και υποστηρίζει, με βάση τους συμβολισμούς του γλυπτού του Μουσείου της Ακρόπολης "Η Αθηνά σκεπτομένη" -460 π.Χ.- ότι ο πυλώνας του αρχαίου ελληνικού πνεύματος είναι πάντα επίκαιρος για να εμπνευστούμε τους τρόπους υπεράσπισης του ευρωπαϊκού πολιτισμού από τους σύγχρονους κινδύνους που τον απειλούν.

Πρόκειται για το βιβλίο που δώρισε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στο ζεύγος Μακρόν,κατά την επίκεψή του στην Αθήνα.


Ελένη Λαδιά,Ποιητές και Αρχαία Ελλάδα

Σικελιανός,Σεφέρης,Παπαδίτσας,εκδ.Αρμός 




Η σχέση του Σικελιανού με την αρχαία Ελλάδα θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ένθετη: σαν να είναι δηλαδή η αρχαία Ελλάδα ένα έργο τέχνης, όπου ο ποιητής επιθέτει στοιχεία της προσωπικής του μυθολογίας.

Η σχέση του Σεφέρη με την αρχαία Ελλάδα είναι μνημονική. Είναι μια σχέση μνήμης, όπου πάνω της μετριέται το πενιχρό παρόν.

Η σχέση του Παπαδίτσα με την αρχαία Ελλάδα είναι σύμφυτη: εδώ η αρχαία Ελλάδα είναι ένας ζων οργανισμός, όπως και η νέα, είναι δηλαδή αρχαία και νέα Ελλάδα μέλη του ίδιου ζώντος οργανισμού,γράφει το οπισθόφυλλο του βιβλίου .

Η Ελένη Λαδιά, η οποία δεν παύει να μας χαρίζει, εκτός από την σπουδαία πεζογραφία της, εξίσου σημαντικά δοκίμια, αξιοποιώντας το εξαιρετικά ευαίσθητο ποιητικό της αισθητήριο, τις γνώσεις και τις μελέτες της για την ελληνική αρχαιότητα – όχι μόνο από αγάπη αλλά και εξαιτίας των σπουδών της στην Αρχαιολογία – αποδεικνύεται, στην εξαιρετική προσέγγιση και ανάγνωση των μεγάλων μας ποιητών,  πρωτότυπη και πολλές φορές απρόβλεπτη. Γνωρίζει πολύ καλά όχι μόνο το θέμα με το οποίο καταπιάνεται, την σχέση τους δηλαδή με την αρχαία Ελλάδα, αλλά και το υλικό της, την ποίησή τους κι αυτό φαίνεται σε κάθε γραμμή του βιβλίου,γράφει για το βιβλίο η Ε.Λιντζαροπούλου στο Fractal.

Ούσα Ελληνίδα, η Ελένη Λαδιά τροφοδοτεί όχι μόνο την εγχώρια παράδοση αλλά και την παγκόσμια κληρονομιά. Σε όλα της τα βιβλία, η αρμονική συνύπαρξη όλων εκείνων των παραμέτρων τις οποίες χειρίζεται με δεξιοτεχνία και την κάνουν να ξεχωρίζει πιστοποιούν την ακλόνητη πεποίθησή της πως τίποτε δεν δρα αυτούσιο και μόνο. Αρχαιολογία, ποίηση, πεζογραφία, μυθολογία, ιστορία, γλυπτική, ζωγραφική(Χ.Αγκυρανοπούλου,diastixo.gr)



Κυριακή 10 Σεπτεμβρίου 2017

Γεφυρώνοντας τη θεωρία με την εκπαιδευτική πράξη .


Γεφυρώνοντας τη θεωρία με την εκπαιδευτική πράξη .
{Για μια καλή σχολική χρονιά }


Όλοι οι άμεσα εμπλεκόμενοι με την εκπαιδευτική διαδικασία έχουμε διαβάσει αρκετά βιβλία τόσο για την απόκτηση του βασικού τίτλου σπουδών όσο και για μεταπτυχιακές σπουδές,αλλά και κατά τη διάρκεια της θητείας μας.Και δεν μιλώ τόσο για τα βιβλία εκείνα που είναι απαραίτητα για την επάρκεια γνώσεων ,όσο για την απόκτηση εκείνων των εφοδίων που θα μας καταστήσουν  ικανούς και ανθεκτικούς στη διαχείριση των ζητημάτων  που δημιουργούνται στην καθημερινότητα του σχολείου ·ζητήματα που αφορούν στις διαπροσωπικές σχέσεις ανάμεσα στο τρίπτυχο εκπαιδευτικοί-μαθητές-γονείς .
Όσο κι αν το βάρος πέφτει στη σχολική τάξη ,δεν είναι δυνατόν να αγνοηθεί το ζήτημα των κοινωνικών και ψυχικών σχέσεων μεταξύ των μαθητών ,των εκπαιδευτικών αλλά και των γονέων κάθε σχολικής μονάδας,σχέσεις που διαδραματίζονται στο σχολικό προαύλιο ή εκτός ωραρίου διδασκαλίας.
Το ζήτημα των ορίων είναι κάτι που  απασχολεί όλους τους εμπλεκόμενους και η παραβίασή τους γίνεται συχνά αιτία προστριβών και συγκρούσεων .
Αλήθεια,πόσο φίλος επιτρέπεται να είναι ο  δάσκαλος με τους μαθητές ,τι είδους συζητήσεις και μέχρι ποιο βαθμό επιτρέπεται να κάνει  ο εκπαιδευτικός με τους γονείς,μέχρι ποιο σημείο φτάνει ο ρόλος των γονέων στο σχολείο είναι κάποια από τα θέματα που αφορούν όλες τις σχολικές μονάδες ιδιαίτερα στο ξεκίνημα της σχολικής χρονιάς.
Θεωρητικά όλοι ασχολούμαστε με το "καλό των παιδιών", συχνά όμως είτε για λόγους ανασφάλειας ,υπερποστασίας ή και έλλειψης εμπιστοσύνης των γονέων προς το σχολείο (κυρίως στο δημόσιο ,αλλά και στο ιδιωτικό ,για διαφορετικούς λόγους ) διαπιστώνονται φαινόμενα που αντί να βοηθούν τους μαθητές να αγαπήσουν το σχολείο,συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο .
Πέρα και πάνω από την εκπαίδευσή τους η κοινωνικοποίηση των μαθητών είναι κύριος  στόχος μιας  επιτυχημένης εκπαιδευτικής διαδικασίας .
Πρέπει να γίνει άμεσα αντιληπτό ότι τα παιδιά πρωτίστως θα ακολουθήσουν τη θετική ή αρνητική στάση που έχουν οι γονείς για το σχολείο και δευτερευόντως ό,τι το σχολείο εκπέμψει σε αυτά .
Η όποια προκατάληψη, όταν διεισδύει στην παιδική ψυχή ,θα επιφέρει αρνητισμό ,απαξίωση ,άσκηση βίας (σωματικής ,ψυχολογικής και λεκτικής) ό,τι προφανώς  δεν θα ήθελαν να συμβεί ακόμα και οι πιο δύσπιστοι γονείς .

Η εμπειρία χρόνων στο χώρο της εκπαίδευσης έχει αναδείξει ότι αυτό που προέχει είναι :
Να μάθουμε στα παιδιά να έχουν ορθή κρίση και όχι να είναι επικριτικά .Να μάθουμε στα παιδιά να είναι θετικά όσο και  υποψιασμένα αλλά όχι καχύποπτα .
Αυτές οι δυο αρχές θεωρώ ότι είναι πολύτιμες όταν ισχύουν και στις σχέσεις των ενηλίκων,εκπαιδευτικών και γονέων. 
Αυτός θεωρώ ότι είναι ο ρόλος των γονέων και των εκπαιδευτικών .Και με αυτές τις αρχές μπορούμε να ευελπιστούμε σε μια καλή αρχή,υγιή συνεργασία και σε μια ακόμα καλύτερη συνέχεια με επιτυχίες και αποτελεσματικότητα.

Μόνο έτσι αποδεικνύουμε ότι νοιαζόμαστε πραγματικά για το καλό των παιδιών .
Όχι μόνο στη θεωρία, που καλώς μας υπενθυμίζουν τα βιβλία,αλλά και στην πράξη.

Καλή σχολική χρονιά.
Καλή δύναμη σε εκπαιδευτικούς,μαθητές και γονείς .


Προτάσεις βιβλίων για γονείς και εκπαιδευτικούς .

Ιάκωβος Μαρτίδης,Πλάθοντας ευτυχισμένα παιδιά,εκδ.Αρμός.


Το βιβλίο αυτό πραγματεύεται και αναλύει με έναν απλό και κατανοητό τρόπο εικοσιτέσσερα σημαντικά θέματα που αφορούν τις σχέσεις γονιών - παιδιών βασιζόμενο στην ελληνική πραγματικότητα. Ενθαρρύνει τους γονείς να δουλέψουν για τη δημιουργία σχέσεων που θα βασίζονται στην αγάπη, την αλληλοκατανόηση και τον αλληλοσεβασμό. Βοηθάει γονείς, παιδαγωγούς και εκπαιδευτικούς να δώσουν απαντήσεις ζωής σε πράγματα που τους απασχολούν και τους προβληματίζουν.Συνδυάζει την τεκμηριωμένη παιδαγωγική άποψη, την επιστημονική γνώση με την πρακτική της εφαρμογή με παραδείγματα,χωρίς θεωρητική ορολογία. Ένας πρακτικός «οδηγός» για το πως κτίζεις μια υγιή σχέση με τα παιδιά σου.


Χρυσή Χατζηχρήστου,Συμβουλευτική στη Σχολική Κοινότητα,εκδ.Gutenberg 


Λαμβάνοντας υπόψη τις αλλαγές που μπορούν να βιώσουν τα παιδιά λόγω απροσδόκητων καταστάσεων και κρίσεων, περιγράφεται η συμβουλευτική διαχείρισης κρίσεων με εστίαση στην κατανόηση των αναγκών των παιδιών και τη συμβουλευτική υποστήριξη όλων των μελών της σχολικής κοινότητας. Τέλος, παρουσιάζονται παραδείγματα εφαρμογής σχολικών ψυχολογικών και συμβουλευτικών υπηρεσιών στη σχολική κοινότητα από δράσεις εκπαίδευσης, κατάρτισης, πρόληψης και παρέμβασης του Κέντρου Έρευνας και Εφαρμογών Σχολικής Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το βιβλίο παρέχει τόσο θεωρητικές γνώσεις στα βασικότερα θέματα που άπτονται της συμβουλευτικής στο σχολικό πλαίσιο όσο και τη δυνατότητα για πρακτική εφαρμογή, αποτελώντας έτσι ένα σημαντικό βοήθημα τόσο για φοιτητές/τριες σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο όσο και για σχολικούς ψυχολόγους, ειδικούς ψυχικής υγείας και εκπαιδευτικούς.


Γονείς,παιδί και διαδίκτυο ,Μάνος Σφακιανάκης,Βέρα Αθανασίου.




Ο κόσμος του διαδικτύου είναι ωφέλιμος αλλά και επικίνδυνος… Είναι κάτι σαν το μαχαίρι: ένα πολύτιμο εργαλείο που μπορεί να γίνει όπλο στα χέρια κάποιου που δε γνωρίζει πώς να το χρησιμοποιεί ή το χρησιμοποιεί με κακούς σκοπούς. 
Το βιβλίο «αφύπνισης»,όπως τονίζεται στο οπισθόφυλλο του βιβλίου,έχει  στόχο να εκπαιδεύσει τους γονείς πρακτικά αλλά και ψυχολογικά στη χρήση του διαδικτύου, τόσο από τους ίδιους όσο και από τα παιδιά τους, μέσα από το πρίσμα της τεχνογνωσίας αλλά και της συναισθηματικής αυτοεπίγνωσης.

PamShiller ,Τα θεμέλια της σχολικής επιτυχίας,εκδ.Διόπτρα 




Η διάσημη συγγραφέας Pam Schiller δίνει πολύτιμες συμβουλές για γονείς και εκπαιδευτικούς με παιδιά προσχολικής ηλικίας. Συγχρόνως, προτείνει συγκεκριμένες δραστηριότητες και εμπειρίες βοηθώντας τα παιδιά προσχολικής ηλικίας να βαδίσουν με επιτυχία στο μονοπάτι της γνώσης. 


Στάλθηκε από το iPhone μου

Πέμπτη 7 Σεπτεμβρίου 2017

Πέθανε στα 90 του,από φυσικά αίτια ,ο βραβευμένος με ΠούλιτζερΑμερικανός ποιητής ,John Ashbery. .

Πέθανε στα 90 του,από φυσικά αίτια ,ο βραβευμένος με Πούλιτζερ Αμερικανός ποιητής John Ashbery. 

Ο Τζον Άσμπερυ γεννήθηκε το 1927 στο Rochester της Νέας Υόρκης. Σπούδασε αγγλική και γαλλική φιλολογία στα πανεπιστήμια Harvard και Columbia.
Εξέδωσε περισσότερες από είκοσι ποιητικές συλλογές, ένα μυθιστόρημα (A Nest of Ninnies, γραμμένο μαζί με τον James Schuyler), μια συλλογή με κείμενα τέχνης (Reported Sightings) και έναν τόμο με δοκίμια ποιητικής (Other Traditions).

 Παρόλο που δεν είναι ευρύτερα γνωστός στο ελληνικό ποιητικό κοινό, θεωρείτο  ως ο μεγαλύτερος ζων αγγλόφωνος ποιητής και το ιδιόμορφο ποιητικό του στιλ έχει επηρεάσει γενιές αγγλοσαξώνων ποιητών μετά τον πόλεμο. 
Το 2011, του απονεμήθηκε το Εθνικό Ανθρωπιστικό Μετάλλιο, για την προσφορά του στα αμερικανικά γράμματα και διότι άλλαξε «τον τρόπο με τον οποίο διαβάζουμε ποίηση».
 Παρόλο που υπήρξε υποψήφιος ,δεν τιμήθηκε ποτέ με το βραβείο Νόμπελ,ενώ έχει λάβει μετάλλιο γραμμάτων και τεχνών  (επί προεδρίας Ομπάμα )για το σύνολο του έργου του. 

'Οπως σημειώνει ο μεταφραστής του στα ελληνικά, ποιητής Χάρης Βλαβιανός: "Η ποίηση του Άσμπερυ έλκει την καταγωγή από τον Walt Whitman, τον Emerson και τον Wallace Stevens -την αμερικανική ρoμαντική ποιητική παράδοση- και ως ένα βαθμό από τους Γάλλους συμβολιστές. Τοποθετείται, μαζί με την ποίηση του Frank O' Hara και του Kenneth Koch, στη λεγόμενη "Σχολή της Ν.Υόρκης.
Η φωνή του Τζων Άσμπερυ απευθύνεται στον προσωπικό χώρο όλων μας. Το έργο του δεν μας θυμίζει απλώς ότι η ποίηση εισβάλλει στην εσωτερική ζωή· υπογραμμίζει πως η γλώσσα κατέχει τη μοναδική δύναμη να αποκαλύπτει πόσο η εσωτερική ζωή εκτοπίζει την εξωτερική. Τα ποιήματα του Άσμπερυ, ακόμη κι όταν υιοθετούν τον απλό τόνο της καθημερινής συνομιλίας, αποτελούν μια διεισδυτική κριτική των ψευδοαυτοβιογραφικών και των ψευδορεαλιστικών τάσεων της σύγχρονης ποίησης. Όσο ανοιχτός στη σύγχρονη εμπειρία κι αν είναι, όσο κι αν συμπορεύεται με την παρούσα στιγμή, ο Άσμπερυ φαίνεται να αγωνιά, να πασχίζει σχεδόν απελπισμένα να μεταφέρει αυτή τη ζωή στο χαρτί.Η ζωή για τον Άσμπερυ είναι κίνηση. Κάθε στιγμή υπάρχει "για πρώτη και τελευταία φορά"· κάθε στιγμή είναι πολύτιμη και φευγαλέα -και κάθε ποίημα είναι μοναδικό, αφού παγιδεύει ένα μοναδικό διάλειμμα της συνείδησης. 

Έργα μεταφρασμένα στην ελληνική γλώσσα .

1)Αυτοπροσωπογραφία σε κυρτό κάτοπτρο",(Νεφέλη ,1999),μετ.Χάρης Βλαβιανός 
 -Η"Έρημη χώρα της μεταμοντέρνας αμερικανικής ποίησης", όπως χαρακτηριστικά την αποκαλεί ο κριτικός Harold Bloom- είναι η πιο ολοκληρωμένη και σημαντική, αν και αμφιλεγόμενη, ποιητική σύνθεση του John Ashbery. Όταν εκδόθηκε το 1975 απέσπασε ταυτόχρονα το Βραβείο Pulitzer, το πολύ σημαντικό National Book Award και το έγκυρο National Book Critics' Circle Award.O Τζων Άσμπερυ θεωρείται ο σημαντικότερος εν ζωή αμερικανός ποιητής.

2)Συρμός σκιά,ποιήματα (1994,Εστία),μετάφραση Βασίλης Παπαγεωργίου 
Κανείς δεν αμφιβάλλει σήμερα ότι ο John Ashbery είναι από τους σημαντικότερους ποιητές της αγγλικής γλώσσας. Για αρκετά χρόνια όμως ήταν ο ποιητής που συγκέντρωνε τις πιο αντιφατικές κρίσεις, σε σημείο μάλιστα υπερβολικό. Πρωτοφανής και σαφώς μεγάλης και κρίσιμης δύναμης για τους θαυμαστές του, κοινός φενακιστής για τους πρώτους επικριτές του. Υπήρξαν αυτοί που τον αναγνώρισαν ως τον πιο άξιο συνεχιστή της παράδοσης του Eliot, του Pound, του Stevens, και αυτοί που τον απέρριψαν ως δανδή που δεν έχει να προσφέρει παρά μια ανούσια ή στην καλύτερη περίπτωση επίμαχη κομψοπρέπεια. Τελικά, ακόμη και σήμερα που η θέση του στο ολιγομελές πάνθεο των ποιητών είναι εξασφαλισμένη, πολλοί είναι αυτοί που αγαπούν και θαυμάζουν την ποίησή του δίχως να την κατανοούν, δίχως να ενδιαφέρονται να την κατανοήσουν, αναγνωρίζοντας ή μη ότι αλλού βρίσκεται η καινή της δύναμη,γράφει ο μεταφραστής του.

3)Ποιήματά του περιλαμβάνονται στην Ανθολογία ερωτικής ποίησης (Πατάκης,2013) σε μετάφραση Χ.Βλαβιανού .

4)Επτά ποιήματα του Τζ.Άσμπερι σε μετάφραση Χ.Γαρουνιάτη υπάρχουν στη ηλεκτρονικό περιοδικό Φρέαρ .

5)Ποιήματά του έχει μεταφράσει και ο ποιητής Γ.Λειβαδάς.

6)Σε διαδικτυακούς τόπους ,όπως στο περιοδικά Ποιείν, στο Bibliotheque και αλλού.